X
تبلیغات
پرورش جوندگان

پرورش جوندگان

آدرس ویلاگ به سایت hamsterkh.ir انتقال یافت.

جوندگان

جوندگان

جوندگان
دوره سنگواره‌ای: پالئوسن پسین - امروز

سنجاب دم‌سفید
(Ammospermophilus leucurus)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
فُرورده: جفت‌داران
بالاراسته: فرانخستی‌ها
راسته: جوندگان
بودیچ، ۱۸۲۱
زیرراسته‌ها

سنجاب‌شکلان (Sciuromorpha)
بیدسترشکلان (Castorimorpha)
موش‌شکلان (Myomorpha)
دم‌پولکی‌شکلان (Anomaluromorpha)
تشی‌شکلان (Hystricomorpha)

در زیست‌شناسی، جَوَندگان (Rodentia) یکی از راسته‌های پستانداران هستند.[۱]

ویژگی آن‌ها دارا بودن دو دندان نیش همیشه در حال رشد در آرواره‌های بالا و پائین است که باید از طریق جوبدن کوتاه نگه داشته شود.[۱]

چهل درصد از تمام پستانداران جونده هستند و در همهٔ قاره‌ها به‌جز قارهٔ جنوبگان دیده می‌شوند. جوندگان معمول عبارتند از موش‌ها، خرموش‌ها (موش‌های صحرایی)، سنجاب‌ها، سمورچه‌ها، تشی‌ها، هامسترها، خوکچه‌های هندی، یربوع‌ها (جربیل‌ها)، موش‌های کیسه‌دار و بیدسترها (سگ‌های آبی).[۲]

در طبقه‌بندی‌های جانوری، جوندگان را از فروردهٔ جفت‌داران (Eutheria)، بالاراستهٔ فَرانَخستی‌ها (Euarchontoglires) به شمار می‌آورند.



 تصاوير زيباسازی وبلاگ،قالب وبلاگ،خدمات وبلاگ نويسان،آپلودعكس، كد موسيقی، روزگذر دات كام http://roozgozar.com

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم خرداد 1390ساعت 15:50  توسط آبتین خسروی فر  | 

پرورش موش رت

موش به عنوان حیوان خانگی Rat as pats


نگهداری از موش به عنوان حیوان خانگی باید با توجه به ملاحظات خاص صورت گیرد. هدف از این بحث آشنا شدن با مسائل خاص نگهداری از موش به عنوان پت هست تا هم موش و هم صاحب آن در سلامتی و شادی به سربرند.

موش به عنوان حیوان خانگی ( Rat as Pets )
شاید باورتان نشود که موشها حیواناتی تمیز، باهوش، مهربان و خونگرم هستند و می توان گفت ارتباطی که موش با صاحبش بر قرار می کند مانند ارتباطی است که یک سگ با صاحبش می تواند داشته باشد و به همان دقت می تواند دستوراتی که از طرف صاحبش صادر می شود را فهمیده و تجزیه و تحلیل کند.
رنگ طبیعی اکثر موشها ، قهوه ای رنگ است. اما برخی از آنها هستند که در آزمایشگاه به رنگهای مختلف شده اند. موش سفید یکی از این موشهایی است که به موش آزمایشگاهی معروف است و برای آزمایشات مختلف از آن استفاده میشود.

موش در رنگ اصلی خودش همان که در سیستم فاضلاب هر شهری وجود دارد و شاید شما بارها به آنها با تنفر نگاه کرده باشید و یا آرزوی مرگشان را کرده باشید
موش یک موجود احساساتی
موش بسیار به صاحبش وابسته می شود. موجوداتی حساس، بازیگوشی هستند که به سرعت نامشان را یاد میگیرند و اگر به اسم صدایشان کنید به سمتتان آمده و این قابلیت را دارند که به سرعت کارهایی را که بهشان یاد می دهید فراگیرند.
برخلاف بسیاری از جوندگان، موشها به مراقبت و نگهداری ویژه نیاز دارند. آنها نیاز دارند که حداقل روزی یکساعت خارج از قفس بازی کنند چرا که از بسیاری از حیوانات خانگی کوچک دیگر باهوش تر و زیرک تر هستند و اگر زمان معینی از قفس آزاد نشده و بهشان توجه نشود به شدت آزرده می شوند.
در صورتی که به آنها توجه زیادی کرده و پاداش داده شود آنها به محبت شما پاسخ می دهند. در کل موش حیوانی نیست که هر کسی بتواند از آن نگهداری کند. کسی که قصد نگهداری از موش را دارد باید زمان معینی در روز را به او بپردازد.

موش خود را از کجا تهیه کنید؟
از آنجا که بیماری مشترک بین موش و انسان بسیار زیاد است و موش می تواند ناقل بسیاری از بیماری ها باشد لذا باید موش خود را از مراکز بسیار معتبر تهیه کنید و شاید نتوان آن را مانند همستر، جربیل و یا سایر حیوانات کوچک از هر مغازه ای خریداری نمود. بهتر آن است که یک موش کم سن ( بچه موش را در انگلیسی مانند بچه گربه کیتن Kitten می گویندو معمولا دارای شناسنامه است ,را که پدر و مادرش مشخص است و شناسنامه سلامت دارد خریداری کنید. یک تولید کننده خوب تولید کننده ای است که شما را از نحوه نگهداری موش کاملا آگاه کند و بگوید که چگونه باید از آن نگهداری کنید و تضمین کند که اگر آن را نخواستید یا از عهده نگهداری اش بر نیامدید آن را از شما پس بگیرد. خرید یک موش از یک مغازه فروش حیوانات ریسک خطرش بسیار بیشتر از آن است که شما از یک تولید کنند ( Breeder) خرید کنید. پس یادتان باشد قبل خرید، از معتبر و بهداشتی بودن محل تولید یا محل خرید مطمئن شوید.

رها کردن موش در خانه
نکته مهم این است که تا زمانی که موشتان با شما کامل دوست نشده نباید به هیچ عنوان آن را در خانه رها کنید. چون به احتمال زیاد فرار خواهد کرد و یا در جایی قائم خواهد شد و شما به راحتی قادر به یافتن آن نخواهید شد. یادتان باشد موش به پنهان شدن بسیار مشهور است.

لمس کردن موش با دست
وقتی موش را به خانه تان می آورید او به سرعت با صدای شما و بوی شما به عنوان دوست آشنا میشود. در ابتدا سعی نکنید که موش را لمس کنید اجازه دهید که کامل به محیط عادت کرده و همانطور که گفتیم با صدا و بوی شما آشنا شود و از آنجا که حیوان باهوشی به سرعت شما را شناسایی خواهد کرد فقط کافی است به او کمی مهلت دهید.
اگر موشتان عصبانی یا ناراحت باشد بهتر است که فکر لمس کردنش را از سر بیرون کنید و صبر کنید تا آرام شود. برای اینکه موش با خانه تان آشنا شود بهترین راه این است که آن را روی شانه تان گذاشته یا در آغوش بگیرید و در خانه راه بروید و از ابتدا نباید آن را در خانه به حال خودش رها کنید.
موش را هیچ گاه از دمش نگیرید آنها این کار را اصلا دوست ندارند و به راحتی آسیب می بینند.
برای نگهداری از موش باید حواستان به نکات زیر باشد :

خانه تان ضد موش نباشد
اگر قصد دارید از موش نگهداری کنید باید توجه داشته باشید در فضایی که آن را آزاد می کنید وسایل و بازرا ضد موش وجود نداشته باشد... سیمهای برق، تله موش، طعمه های مسموم و غیره...
یادتان باشد که موش یکی از قدیمی ترین جوندگانی است که بشر از ابتدا با او درگیر بوده او همه چیز را می جود : کتاب، لباس ، وسائل چوبی، مداد، حتی جعبه دستمال کاغذی ... پس یادتان باشد که جویدن جز طبیعت اوست. محل نگهداری موش باید از همه این چیزها ایمن باشد. وسایل شکستنی نیز در محل ***** او نباید وجود داشته باشد چرا که موشها ذاتا کنجکاو بوده و ممکن است به راحتی مجسمه چینی مورد علاقه تان را بشکنند و به خودشان هم آسیب برسانند.
در زمان آزاد کردن موش در خانه باید مطمئن باشید که تمام در و پنجره ها بسته است و هیچ منفذ کوچکی برای فرار وجود ندارد. موشها عاشق رفتن به داخل تونل و مکانهای باریک هستند ممکنه است وارد سوراخی شده ( نه به قصد فرار) و شما به راحتی نتوانید پیدایش کنید. موش به راحتی خودش را کوچک کرده و از منفذهای ریز می گذرد. وقتی که موشتان در خانه آزاد است یادتان باشد که کفش به پا نداشته باشید (امکان له شد در زیر پایتان را کاهش می دهد)
مراقب گیاهان آپارتمانی خود بوده و ترجیحا آنها در محل آزاد سازی موشتان قرار ندهید یادتان باشد که موشها عاشق جویدن هستند. آنها از بالا رفتن از گیاه و حتی جویدن گلدان نیز لذت می برند.


گزش و سوزش

گاز گرفتن در بیشتر موارد یک واکنش ناشی از ترسیدن بوده و نشانه نارضایتی از شرایطی است که موش در آن گیر بیفتد و در حالت عادی رخ نمی دهد. گاهی اوقات گاز گرفتن یک نوع رفتار است و راه حل هم دارد به موارد زیر توجه کنید:
چه وقت موش نر گاز میگیرد ؟
موشها نر در سنین 3 تا 12 ماهگی ممکن است به مدت 4 تا 5 ماه نسبت به انسان و هر موش دیگری حالت پرخاشجویانه پیدا کنند یعنی از وقتی بلوغ اتفاق می افتد و این حالت معمولا 4 تا 5 ماه طول میکشد. منظور این است که اگر موشی مثلا در سن 5 ماهگی بالغ شود ممکن است تا 5 ماه یعنی تا زمان بالغ شدن کامل کمی پرخاشگر شود و دلیلش افزایش سطح هورمونهای جنسی می باشد. در این مدت ممکن است صاحب خود را گاز بگیرد و به سمت هر بیگانه ای فیخ فیخ کرده و به اصطلاح دندان نشان دهد. این رفتار خصمانه ممکن است با مالیدن بدنش به اجسام سخت یا روی زمین برای تعیین قلمرو ونشانه گذاری باشد. ممکن است حتی میله های قفس خودش را نیز گاز بگیرد.اگر موش شما هنگامی که بلندش می کنید شروع کرد به جیرجیر کردن یا هنگامی که خارج از قفس بازی می کند شما را به گاز گرفتن تهدید کرد به شما توصیه می کنیم که واکنش سریع نشون بدید و ترکش نکنید حتی اگر گازتون گرفت.
این واکنش می تواند موش را از حالت خصمانه خارج کند این حالت خصمانه نیز پایدار نخواهد ماند وبعد از حل شدن مسائل بلوغ به حالت عادی بر میگردد. عقیم کردن هم می تواند به برطرف کردن این حالت کمک کند.
موشی که توسط هورمونهایش کنترل میشود و خشونت جنسی از خودش نشان می دهد حیوان خوشحالی نیست و نباید فکر کنید که می تونید ترکش کنید نه در این حالت به هیچ عنوان نباید حیوان را تنها بگذارید او به توجه و محبت شما نیاز داره و در صورت تنها بودن افسردگی و خشم بیشتری پیدا می کند. در این دوران سعی کنید که حیوان دیگری به وی نزدیک نشود موشها به طور ذاتی از سگ و گربه می ترسند و در این دوران برخورد آنهابا سگ و یا گربه می تواند به یک جدال یا ترس شدید در موش منجر شود.

موش ماده هم گاز میگیرد :
موشهای ماده هنگامی که باردار باشند و یا بچه داشته باشند گاز میگیرند و این یک واکنش طبیعی هنگام احساس خطر و برای حفاظت از بچه ها است. این حالت پرخاشگرانه تا زمانی که بچه ها از شیر گرفته شوند ادامه دارد.

دعوا کردن موش ها با هم :
یکی از زمانهایی که موشها ممکن است خشن شده و گاز بگیرند هنگام دعوا است.گاهی اوقات موش در هنگام مواجهه با یک جونده دیگر برای تعیین قلمرو چنگ و دندان خود را به او نشان دهد. برای ممانعت از چنین اتفاقی موش را جدا کنید بهترین وسیله برای جدا کردن حیوان ها از یکدیگر، اسپری آب است و چند ساعتی جدا از هم نگهداری کنید تا آرام شوند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 15:56  توسط آبتین خسروی فر  | 

سنجاب

سنجاب درختی یک حیوان بسیار خاص می باشد . او یکی از کمترین حیوانات وحشی است که با انسانها وفق داده شده و یاد گرفته که با انسانها زندگی کند . سنجاب هم می تواند از غذای طبیعت استفاده کند و هم از غذایی که توسط انسانها درست شده است . سنجاب یک ژیمناستیک کار شگفت انگیز است  . دم بلند آن باعث می شود که آو را از بقیه پستانداران روی زمین به راحتی تشخیص داد . قدمت سنجاب طوسی به 50 میلیون سال می رسد ، از فسیلهای بدست آمده از آنها در آمریکای شمالی سنجاب از خانواده جوندگان می باشد .

اسم سنجاب برگرفته شده است از یونان باستان ، جایی که ارسطو کلمه (Skiouros) را به کار برد ، Skia به معنی سایه می باشد و همچنین Oura به معنی دم می باشد . بنابراین معنی آن می شود (کسی که زیر سایه دمش می نشیند) . قرنها بعد فرانسویها یک اسم به نام (esquirel) برای وصف این حیوان ساختند . و هم اکنون او را (Squirrel) می نامند . 365 نوع سنجاب در سراسر دنیا وجود دارد . آنها به 7 دسته تقسیم شده اند: سنجاب درختی که در عموم مردم شناخته شده است ، سنجاب زمینی و سنجاب پرنده . سنجاب طوسی یکی از شناخته شده ترین نوع درختی می باشد . اکثر آنها در نیمکره شمالی ساکن هستند .

طول سنجاب طوسی بطور متوسط به 38 سانتیمتر و وزن آن به 453 گرم می رسد . غذای آنها آجیل ، دانه و میوه می باشد . طول عمر سنجاب تقریباً 6 سال می باشد . اکثر سنجابهای شهری کمتر از یکسال زندگی می کنند .
همچنین سنجاب قرمز هم وجود دارد ، آنها از نوع طوسی خودکوچکتر هستند . 20 تا 25 سانتیمتر طول . رنگ موی آنها از قرمز تا مشکی در متغیر است . اکثر آنها دارای شکم سفید و دم پُرزدار بلند قرمز رنگ می باشند  . بعضی از زیر مجموعه های آنها می توانند دارای گوش مشکی رنگ باشند  . آنها بیشتر در فصل زمستان رشد می کنند . سنجاب قرمز در جنگلهای کاج و صنوبر یافت می شود .سنجابها متعلق به خانواده جوندگان هستند و دارای 1650 نوع مختلف هستند . آنها بزرگترین گروه از پستانداران هستند . 365 نوع سنجاب در 7 دسته مختلف وجود دارد که شامل سنجاب پرنده،سنجاب زمینی و سنجاب درختی می باشد بعلاوه پستاندارانی مانند موش کیسه دار ، موش خرمای کوهی ، سگ چمنزار .سنجابها بیشترین فعالیت را دراواخر زمستان دارند ،وقتی که فصل جفتگیری فرا می رسد ، نرها به دنبال ماده ها می افتند ، وقتی که دنبال کردن به پایان می رسد زمان عشقبازی شروع می شود .

مراسم دنبال کردن ، بر روی درختان با سرعت بالا اتفاق می افتد . مدت زمان بارداری در گونه های کوچک 33 روز و در گونه های بزرگتر مانند سنجاب طوسی و نوع روباهی آن (Fox Squirrels) بالای 60 روز طول می کشد .
سنجاب طوسی بوجود آمده اند .سنجاب قرمز می تواند پوشش مشکی داشته باشد . در حالیکه سنجاب کایباب دارای بدن مشکی و دم سفید می باشد هر دو آنها در جنگلهای کاج یافت می شوند .در تابستان بیشتر فعالیت سنجابها 2 تا 3 ساعت بعد از طلوع خورشید می باشد، سپس آنها در بعد از ظهر استراحت می کنند ، و دوباره 2 ساعت قبل از غروب آفتاب شروع به فعالیت می کنند . سنجابها قبل از اینکه هوا کاملاً تاریک شود برای خوابیدن به آشیانه های خود می روند ، و به ندرت آشیانه های خود را در تاریکی ترک می کنند .

در زمستان سنجاب فعالیتهای خود را در آغاز و و سط روز به اتمام می رساند و در آشیانه خود تا روز بعدی می ماند .
هنگام توفان زمستانی یا سرمای طاقت فرسا ، سنجاب ممکن است روزها آشیانه خود را ترک نکند . اما سنجاب درختی در فصل زمستان به خواب زمستانی فرو نمی رود . برخی از سنجابهای زمینی در زمستان به خوابی عمیقی در آشیانه هایشان فرو می روند . سنجاب بالغ بطور معمول به تنهایی زندگی می کند اما در سرمای شدید آشیانه خود را با سنجابهای دیگر ،برای نگه داشتن گرمای بدن خود تسهیم می کند . وقتی که درجه حرارت بالا رفت ، میهمانها آشیانه را ترک می کنند .تغذیه سنجاب طوسی ، آجیل ، دانه و میوه می باشد همچنین آنها تخم پرندگان ، حشرات ، حتی اگر غذای دیگری پیدا نکنند لاشه حیوانات را نیز می خورند .سنجاب طوسی مقداری نمک در رژیم غذایشان نیاز دارند ، و ممکن است بتواند این نمک را از خاک جاهایی که برف و یخ در آنجا بوده تأمین کند . سنجابها شاخه های درخت را برای تمیز کردن و تیز کردن دندانهایشان می جوند . به همین دلیل شما ممکن است شاخه های زیادی بر روی زمین اطراف درختهای بزرگ ببینید . همچنین آنها سیمهای برق را به همین جهت می جوند و اینکار موجب قطعی زیاد برق در کشور می شود .مغز سنجابها انداره گردو می باشد .یک سنجاب بالغ احتیاج دارد برای زنده مانده و فعالیت کردن در هفته 453 .592 گرم غذا مصرف کند .
سنجابها با یک سری صدای جیر جیر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند . اندازه فرکانس معمولاً بین 01 . کیلوهرتز و 10 کیلوهرتزمی باشد . این صداها توام با حرکات دم انجام می شود .
اگر سنجاب محل زندگی خود را در اطاق زیر شیروانی شما تغیر داد ، تنها راه عملی که بتوانید آنها را از آنجا دور کنید فقط از راه تله گذاری امکان پذیر می باشد .سنجاب پوشش آجیل را با دندانهایش می شکند . سپس آجیل را با لیسیدن یا مالیدن به صورتش قبل از دفن کردن تمیز می کند . این عمل یک بوی خاصی را به آجیل اضافه می کند که این کار به سنجاب کمک می کند بعداً آن را براحتی پیدا کند ، حتی زیر 30 سانتیمتر برف .
غده عرق سنجابهای درختی در زیر پاهایشان است . بین پهنه پا و روی پنجه ها بین انگشتان می باشد . وقتی که گرم هستند و یا تحرک دارند جای پای خود را روی سطوح خشک می گذارند . این بو همچنین برای علامت گذاری درختان در قلمرو آنها استفاده می شود .اگر آشیانه سنجاب با هجوم کک ها یا مزاحمهای دیگر مواجه شود ، سنجاب از آنجا رفته و آشیانه جدید می سازد . برای همین است که درمحوطه ای که آنها زندگی می کنند تعداد آشیانه ها از سنجابها بیشتر می باشد . سنجاب طوسی در خیلی از جاهای غیر عادی لانه می سازد .






ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 12:31  توسط آبتین خسروی فر  | 

خوکچه هندی

guinea_pig1.jpg


اصول‌ نگهداري‌ از خوکچه هندي
نوع
خوکچه از خانواده جوندگان خونگرم مي باشد. داراي پاهاي کوتاه ، گردن کوتاه و سر بزرگ و بدون دم مي باشد. به طور کل نيمي از پستانداران کره زمين را جوندگان تشکيل مي دهند.

خلق و خو
سرگرم کننده و آرام. خوکچه هندي به علت رفتار آرام و مطيع ، عادتهاي تميز ، عدم گاز گرفتن و چنگ انداختن به يک حيوان خانگي معروف تبديل شده است. معمولاً اگر از کودکي آنها را دست آموز کنيد در بزرگسالي از بغل شدن نخواهند ترسيد. معمولاً دو نر در کنار هم حالت تهاجمي پيدا مي کنند. اگر خوکچه خود را تنها نگهداري مي کنيد قفس آن را در مکان شلوغي قرار دهيد تا رفت و آمدها را ببيند و صداها را بشنود.

اندازه
طول: حدود 15-30 س.م ، ارتفاع: 13 س.م ، وزن:800 گرم تا 1 ک.گ.محل نگهداريمي توان آنها را در داخل قفس و يا آکواريوم نگهداري کرد. نبايد ميله هاي قفس ازهم آنقدر باز باشد که سر حيوان بين آنها گير کند. بايد کناره هاي قفس چند سانتيمتر بالا بيايد تا خوکچه نتواند فضولاتش را به بيرون پرتاب کند (عکس پايين را مشاهده کنيد). اگر از آکواريوم استفاده مي کنيد بايد آن را هميشه تميز کنيد و ادرار حيوان را بشوئيد تا بوي بد نگيرد. مي توان بستر را با خاک اره يا خورده کاغذ پوشانيد که البته خاک اره به دليل دخول در مجراي ادراري نرها پيشنهاد نمي شود.

guinea_pig2.jpg
تميز کردن
بايد محل نگهداري خوکچه را به صورت هفتگي تميز نمود ، ادرار را شست و جاي مانده ادارا آن را با سرکه و يا ساير مواد شوينده غير سمي تميز نمود.
آراستن

بايد ناخنها را کوتاه نگه داشت در غيراين صورت آنها بلند شده و به صورت برعکس به داخل گوشت حيوان مي رود (مراجعه به عکس پايين). خوکچه هاي مو کوتاه و متوسط نياز چنداني به آراستن ندارند اما نوع مو بلند نياز به برس کشيدن منظم دارد تا موهاي بلندش به صورت گره خورده در نيايد. خوکچه مو بلند به طور طبيعي در حيات وحش وجود ندارد.
موهاي خوکچه هاي پرورشي مو بلند همانند موي انسان بلند و بلند تر مي شود و داراي طول مشخصي نمي باشد. به شست و شو نياز ندارد مگر مواردي که بسيار کثيف است و يا اسهال گرفته ، زيرا شست و شو باعث ازبين رفتن چربي طبيعي پوست مي شود. خوکچه ها معمولاً به تميز کردن خود و اطرافشان (حتي پا و دست انسانها) علاقه دارند.

guinea_pig3.jpg
تغذيه

خوکچه هندي تقريباً به خوردن انواع ميوه ها و سبزيجات علاقه دارد. خوکچه ها نمي توانند ويتامين ث خود را بسازند بنابراين بايد در تغذيه آنها از ميوه هاي سرشار از ويتامين ث و يا مولتي ويتامين استفاده نمود. بايد همه غذاها را قبل از سرو کردن به خوبي شست. دقت کنيد تا خوکچه شما اضافه وزن پيدا نکند.
بايد هميشه آب تازه در اختيارش قرار دهيد. دندانهاي جلويي خوکچه هميشه در حال رشد است و اگر شي اي در اختيارش براي جويدن قرار ندهيد از حد طبيعي بلندتر شده و باعث ايجاد مشکل در خوردن مي شود.فعاليت بدني

خوکچه به بيرون آمدن و آزاد بودن علاقه زيادي دارد. هنگامي که آن را آزاد مي کنيد زير نظرش داشته باشيد تا مانع از گم شدن حيوان و يا جويدن اشياء قيمتي ، گياهان و سيم برق شويد.
طول عمر

حدود 4-8 سال. برخي تا 10 سال نيز عمر مي کنند.

مشکلات سلامتي
اسهال به دليل چرک و باکتري ها و غذاهاي فاقد ارزش. گرما زدگي ، چرک تنفسي که غالباً منجر به مرگ حيوان مي شود. بيماريهاي پوستي ، کمبود ويتامين ث و سرطان دندان قابل ذکر مي باشد.بارداري

زايمان خوکچه ها در فصول گرم سال اتفاق مي افتد. دوران حاملگي 9 هفته مي باشد که در مقايسه با ساير جوندگان زياد است. بر خلاف موشها نوزادان خوکچه با مو به دنيا مي آيند و 2-3 روز بعد از به دنيا آمدن شروع به خوردن غذا مي نمايند. حدود 2-3 هفته شير مي خورند. تعداد بچه ها 1-4 عدد مي باشد. سن بلوغ در خوکچه 60-70 روز است.
منشاء

موطن اصلي آنها جنوب آمريکا مي باشد. در آنجا خوکچه را Cavies مي نامند. خوکچه ها 2000سال قبل از ميلاد دست آموز گشتند و حدود سال 1500 به اروپا وارد شدند. از خوکچه بعنوان يک منبع غذايي استفاده مي شده است و حتي امروزه در آمريکا بعنوان منبع پروتئين اقدام به خوردن اين حيوان مي نمايند.هنوز هم در آمريکا برخي از آنها به صورت وحشي در گروه هاي 5-10 تايي زندگي مي کنند. نوزاد اين حيوان مي تواند بدود وقتي فقط 3 ساعت عمر دارد. بعضي از خوکچه هاي وحشي طولي معادل 1 متر دارند . امروزه از آنها بيشتر در آزمايشات علمي استفاده مي شود.

خوکچه هندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خوکچه هندی

طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: جَوَندگان
زیرراسته: تشی‌شکلان[۱]
خانواده: خوگچگان هندی[۲]
زیرخانواده: خوکچه‌هندیان[۳]
سرده: خوکچه‌های هندی[۴]
گونه: C. porcellus
نام علمی
Cavia porcellus
(ارکس‌لبن، ۱۷۷۷)
نام‌های علمی مترادف
Mus porcellus
Cavia cobaya
Cavia anolaimae
Cavia cutleri
Cavia leucopyga
Cavia longipilis

خوکچه هِندی جانوری است که انگلیسی‌ها آن را خوک گینه (Guinea pig) می‌نامند.اما این حیوان نه به خوکها ربطی دارد نه به هندوستان نه حتی به گینه؛ بلکه این حیوان جونده‌ای خون گرم است که از خویشاوندان خرگوش به‌شمار می‌آید.

خوکچه هندی بومی آمریکای جنوبی است و بسیار پیش‌تر از آنکه اسپانیایی‌ها به آمریکا قدم بگذارند اینکاها این حیوان را دست‌آموز کرده بودند و حتی از گوشت آن خوراکی تهیه می‌کردند و در مراسم مذهبی و طب سنتی از آن استفاده می‌کردند. بعد از کشف قاره آمریکا این حیوان در قرن ۱۶ به اروپا نیز راه یافت و حتی در اروپا نیز آن را می‌خوردند.در حال حاضر تنها اهالی کشور پرو از آن تغذیه می‌کنند.

محتویات

[نهفتن]

شکل ظاهری [ویرایش]

خوکچه هندی جونده بزرگی است.وزنش بین ۷۰۰ گرم تا ۱٫۲۰۰ کیلوگرم متغیر است و ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر درازا دارد.دم ندارد و گوشهای برهنه و گرد و کوچکی دارد.در پاهای پیشین آن چهار انگشت و در پاهای عقبی آن سه انگشت وجود دارد و از سر هر یک از انگشتان نیز چنگال پهنی برآمده‌است. معمولاً به طور میانگین چهار تا پنج سال عمر می‌کنند اما در شرایط خوب تا ۸ سال هم عمر کرده‌اند.طول عمر یک خوکچه هندی که در کتاب رکوردها ثبت شده‌است ۱۴ سال و ۱۰ ماه و ۲ هفته بوده‌است.

عادات [ویرایش]

خوکچه هندی

در طبیعت دیگر این حیوان وجود ندارد و فقط چند نوع دیگر آن هنوز وجود دارند.در اسارت حیوانی آرام می‌باشد.در طبیعت خوکچه‌های هندی در گروههایی متشکل از چند ماده و یک نر جوان زندگی می‌کنند و مادامی که برای خود لانه‌ای حفر نکرده باشند در لانه دیگر حیوانات زندگی می‌کنند و هنگام تاریک روشن هوا برای تغذیه از لانه خارج می‌شود.این حیوانات حافظه خوبی دارند و جای غذاها را به خوبی به یاد می‌آورند.آنها نمی‌توانند از جایی بالا بروند و فقط می‌توانند از موانع کوتاه بپرند.همچنین آنها خیلی فرز نیستند.خوکچه هندی به سرعت می‌ترسد و از جای خود فرار می‌کند. نرها با یکدیگر خصمانه رفتار می‌کنند و گوشهای همدیگر را گاز می‌گیرند و در برابر هم موهایشان را پف می‌دهند و جیغ می‌زنند.وقتی تحریک و عصبانی شوند پیاپی به هوا میپرند.همچنین خوکچه هندی شناگر ماهری است.حس بینای در آنها بسیار ضعیف است اما حواس دیگر مانند بساوایی و بویایی بسیار پیشرفته‌است.همچنین آنها با اصواتی به صورت بسیار ابتدایی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

مانند بیشتر جونده‌ها این حیوان نیز دائما خود را تمیز می‌کند٬ماده سفید شیری رنگی از چشمانشان ترشح می‌شود که آن را به موهایشان می‌مالند و خود را تمیز می‌کنند.بعضی وقتها نرها در گروه موهای یکدیگر را تمیز می‌کنند البته این بخاطر رعایت سلسله مراتب قدرت در گروه می‌باشد.

خوکچه هندی مو بلند نوعی خوکچه‌است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 12:30  توسط آبتین خسروی فر  | 

خرگوش

rabbit1.jpg


اصول‌ نگهداري‌ از خرگوش
معرفيخرگوش ها جزء پستانداران خونگرم با گوش هاي بلند ، دم کوتاه و موهاي نرم مي باشند . خرگوش‌ اهلي‌ (Oryctolagus Cuniculus)حيواني‌ از راسته‌ خرگوش‌ شكلان‌ (Lagomorpha) و خانواده‌ Leporidae است‌ و خاستگاه‌ ابتدائي‌ آن‌ غرب‌ اروپا و شمال‌ غرب‌ آفريقا مي‌باشد. در حال‌ حاضر از نژادهاي‌ مختلف‌ آن‌ به‌ منظورهاي‌ گوناگون‌ از جمله‌ توليد پشم‌ و گوشت‌، انجام‌ تحقيقات‌بيولوژيكي‌ و بعنوان‌ حيوانات‌ خانگي‌ استفاده‌ مي‌شود.
اندازه :

وزن آنها بسته به نژادشان از 1- 7.5 ک.گ متغير مي باشد. ما 50نژاد خرگوش داريم که کوچکترين آنها به اندازه يک خوکچه هندي و بزرگترين به اندازه يک سگ اسپانيل کوچک مي باشد.

خلق و خو :
خرگوش ها فعال ، بازيگوش و دست آموز هستند. تماشاي آنها سرگرمي جالبي است و اصولاً حيوان خانگي مناسبي مي باشد. ساکت است و به رسيدگي خيلي زياد نياز ندارد. خرگوش هايي که به خوبي دست آموز مي شوند آرامند و از بودن در کنار انسانها لذت مي برند. مي توان مانند گربه ها آنها را بري دفع مدفوع آموزش داد.

خرگوش ها به جويدن علاقه دارند و بهت ر است که هميشه مقداري اشياء جهت جويدن در اختيارشان قرار داد تا مانع از جويده شدن پرده ها ، فرش و مبلمان شد.
خرگوش ها اکثر ساعات روز را مي خوابند و برخي نيز مي توانند با چشم باز بخوابند. هنگامي که سرحال باشد مي پرد ، جفتک مي اندازد و سر خود را تکان مي دهد. اگر احساس ناراحتي ، ترس و خطر کند پاهاي عقبيش را تپ تپ به زمين مي کوبد.

خرگوش هاي عقيم شده غالباً آرامتر مي باشند. رفتار غير تهاجمي‌ و آرام‌ خرگوش‌ آنرا بعنوان‌ يك‌ حيوان‌ خانگي‌ ايده‌آل‌ مطرح‌ نموده‌ است‌. با اين‌ وجود جهت‌نگهداري‌ مناسب‌ آن‌، آشنائي‌ با خصوصيات‌ آناتوميكي‌، فيزيولوژيكي‌ و رفتاري‌ اين‌ حيوان‌ ضروري‌ است‌.
ويژگيهاي‌ كالبد شناسي‌ و فيزيولوژيكي‌

rabbit3.jpg


سر:
مهمترين‌ ويژگي‌ آناتوميكي‌ حيوان‌ در سر، گوشها مي‌باشند. بخش‌ خارجي‌ گوشها يعني‌ لاله‌ گوش‌خصوصيت‌ برجسته‌ اين‌ حيوان‌ بوده‌ و علاوه‌ بر نقش‌ آن‌ در شنوائي‌، به‌ لحاظ وجود شبكه‌ وسيع‌ عروقي‌ در زير پوست‌اين‌ ناحيه‌، تأثير مهمي‌ درتنظيم‌ حرارت‌ بدن‌ دارند. لاله‌هاي‌ گوش‌ نرم‌ و بسيار حساس‌ مي‌باشند و نبايد از آنها براي‌گرفتن‌ و مقيد كردن‌ حيوان‌ استفاده‌ نمود .
چشمها به‌ نسبت‌ اندازه‌ سر بزرگ‌ و داراي‌ زاويه‌ ديدي‌ حدود 190 درجه‌ مي‌باشند. مردمكها قدرت‌ اتساع‌زيادي‌ دارند و بدين‌ علت‌ حساسيت‌ بينائي‌ حيوان‌ به‌ نور را در مقايسه‌ با انسان‌ 8 برابر افزايش‌ مي‌دهند. پلك‌ سوم‌ دراين‌ حيوانات‌ رشد قابل‌ ملاحظه‌اي‌ دارد كه‌ در هنگام‌ خواب‌ از گوشه‌ داخلي‌ چشم‌ حركت‌ نموده‌ و سطح‌ قرنيه‌ رامي‌پوشاند.
 
دندانهاي‌ خرگوش‌ رشد دائمي‌ دارند، بعنوان‌ مثال‌ دندانهاي‌ پيشين‌ در طول‌ سال‌ بيش‌ از 10-12 سانتيمتر رشدمي‌نمايد بنابراين‌ بيماريهاي‌ دنداني‌ نظير رشد بيش‌ از حد دندانها و يا وجود دندانهاي‌ نابجا و بد شكل‌ از موارد متداول‌در خرگوشها مي‌باشند.
قفسه‌ صدري‌ :

حجم‌ قفسه‌ صدري‌ در مقايسه‌ با گنجايش‌ محوطه‌ خيلي‌ كوچك‌ است‌. قلب‌ نيز كوچك‌ است‌ وبر خلاف‌ ساير پستانداران‌ دريچه‌ دهليزي‌ - بطني‌ سمت‌ راست‌ سه‌ لختي‌ (Tricuspid) نبوده‌ و دو لختي‌ Bicuspid))است‌.
محوطه‌ بطني‌ :

طول‌ روده‌ها حدود 10 برابر طول‌ بدن‌ است‌ و بخش‌ مهمي‌ از آن‌ را (از نظر گنجايش‌ و عملكرد)روده‌كور (Cecum)تشكيل‌ مي‌دهد كه‌ باقيمانده‌ هضم‌ نشده‌ مواد غذائي‌ پس‌ از عبور از روده‌ باريك‌ وارد آن‌ شده‌ وتوسط ميكروفلور موجود در آن‌ مورد تجزيه‌ قرار مي‌گيرند و تركيبي‌ غني‌ از پروتئين‌ و ويتامين‌ را ايجاد مي‌كنند.
خرگوش‌ بطور طبيعي‌ و غريزي‌ رفتاري‌ تحت‌ عنوان‌ مدفوع‌ خواري‌ دارد. اين‌ حيوانات‌ دو نوع‌ مدفوع‌ توليدمي‌كنند كه‌ يك‌ نوع‌ آن‌ بشكل‌ دانه‌اي‌ و نوع‌ ديگر بحالت‌ خميري‌ است‌. نوع‌ دوم‌ غني‌ از تركيبات‌ پروتئيني‌ و ويتاميني‌است‌ و حيوان‌ فقط اين‌ نوع‌ مدفوع‌ را مورد تغذيه‌ قرار مي‌دهد. اين‌ عمل‌ معمولا صبح‌ زود انجام‌ مي‌شود و حيوان‌مدفوع‌ را مستقيما از مخرج‌ خود مي‌گيرد و بدين‌ ترتيب‌ بخشي‌ از نياز بدن‌ به‌ پروتئين‌ و تركيبات‌ ويتاميني‌ را تامين‌مي‌نمايد.ادرار خرگوش‌ بواسطه‌ مصرف‌ جيره‌ غذائي‌ گياهي‌ داراي‌ PH قليائي‌ حدود 8/2 است‌ و رنگ‌ آن‌ از زرد روشن‌ تانارنجي‌ پر رنگ‌ يا قهوه‌اي‌ متمايل‌ به‌ قرمز متغير است‌ كه‌ ميزان‌ رنگ‌ بر اساس‌ دهيدراتاسيون‌ و قليائي‌ بودن‌ ادرار تغييرمي‌كند .

همچنين‌ بخاطر وجود نمكهاي‌ كربنات‌ كلسيم‌ و فسفات‌ آمونيم‌ و منيزيم‌ ادرار كدر است‌. رسوب‌ اين‌ تركيبات‌بر سطح‌ ميله‌هاي‌ قفس‌، تميز كردن‌ لانه‌ را با اشكال‌ روبرو مي‌سازد.
درجه‌ حرارت‌ طبيعي‌ بدن‌ بين‌ 37 تا 39/4 درجه‌ سانتيگراد و به‌ طور متوسط 38/3 درجه‌ سانتيگراد مي‌باشد.

با توجه‌ به‌ وجود نژادهاي‌ مختلف‌ وزن‌ حيوان‌ بالغ‌ مي‌تواند از حداقل‌kg 0/9 در نژادهاي‌ كوچك‌ (آلماني‌،لهستاني‌) تا kg 1/8 در نژادهاي‌ متوسط (نيوزيلند) و kg 7/3 در نژادهاي‌ بزرگ‌ (فلاماندري‌ بزرگ‌) متغير باشد. متوسططول‌ عمر اين‌ حيوان‌ حدود 5 تا 6 سال‌ و حداكثر طول‌ عمر قابل‌ انتظار 15 سال‌ است‌.
نگهداري

خرگوش ها را بايد در قفس بزرگ نگهداري کرد. اکثراً خرگوش ها را در خارج از خانه نگهداري مي کنند که البته ساختن يک قفس و لانه که آنها را از باد و باران و آفتاب محافظت کند ، الزامي است. با استفاده از اِلِمِنت مي توانند زمستان را نيز در خارج از خانه سپري کنند. خرگوش‌ را مي‌توان‌ در داخل‌ منزل‌ (بعنوان‌ مثال‌ در حياط) نگهداري‌ نمود.
حداقل‌ سطح‌ مورد نياز براي‌خرگوش‌ با وزن‌ kg 2 حدود 0/3 متر مربع‌ است‌. براي‌ خرگوشهاي‌ با وزن‌ بيش‌ از kg 2 به‌ ازاء هر كيلوگرم‌ وزن‌ اضافه‌سطح‌ لانه‌ بايد حدود 0/2 - 0/1 متر مربع‌ افزايش‌ يابد و در صورتيكه‌ چند خرگوش‌ با هم‌ نگهداري‌ شوند بايد به‌ ازاءهر خرگوش‌ اضافي‌ 0/2 متر مربع‌ به‌ سطح‌ لانه‌ افزوده‌ گردد.
ارتقاع‌ لانه‌ بايد در حدي‌ باشد كه‌ حيوان‌ بتواند بطور كامل‌ بر روي‌ پاهاي‌ خود بلند شود كه‌ بسته‌ به‌ جثه‌ حيوان‌مي‌تواند حدود 45-90 سانتيمتر در نظر گرفته‌ شود. در صورتيكه‌ خرگوش‌ در فضاي‌ خارج‌ منزل‌ نگهداري‌ مي‌شود .

كف‌ لانه‌ بايد در مقابل‌ نفوذ رطوبت‌ عايق‌ شود و در صورتيكه‌ نگهداري‌ در داخل‌ منزل‌ صورت‌ مي‌گيرد كف‌ لانه ‌مي‌تواند مشبك‌ و يا توري‌ باشد كه‌ بدين‌ ترتيب‌ ادرار و رطوبت‌ ناشي‌ از آن‌ در كف‌ قفس‌ باقي‌ نمي‌ماند و اين‌ مسئله‌اجازه‌ مي‌دهد تا تميز كردن‌ لانه‌ در فواصل‌ طولاني‌تري‌ انجام‌ گيرد.
جهت‌ جلوگيري‌ از بروز نزاع‌ در بين‌ خرگوشها و عوارض‌ متعاقب‌ آن‌، خرگوشهاي‌ نر را بايد جدا از هم‌ نگهداري‌نمود. همچنين‌ نرها و ماده‌ها نيز جز در هنگام‌ جفتگيري‌ بايد در لانه‌هاي‌ جداگانه‌ نگهداري‌ شوند. نگهداري‌ چندخرگوش‌ ماده‌ با هم‌ در يك‌ قفس‌ اشكالي‌ ندارد.
خرگوشها مي‌توانند درجه‌ حرارت‌ بين‌ 27 - 4 درجه‌ را تحمل‌ نمايند كه‌ البته‌ متوسط درجه‌ حرارت‌ توصيه‌شده‌ بين‌ 22 - 16 درجه‌ سانتيگراد است‌. رطوبت‌ محيط بايد حدود 60 - 40 % باشد و حداقل‌ طول‌ مدت‌ روشنائي‌مورد نياز 16 - 14 ساعت‌ است‌. در صورتيكه‌ طول‌ مدت‌ روشنائي‌ محيط از اين‌ مقدار كوتاهتر باشد حيوان‌ دچارنقصان‌ فعاليت‌ جنسي‌ پائيزي‌ (Autumnal Sexual depression) مي‌گردد.تميز کردن :

بايد قفس و لانه خرگوش ها را هر چند روز يکبار تميز نمود که البته اين بستگي به ميزان کثيف شدن بستر دارد. يونجه و پوشال بهترين انتخاب براي بستر حيوان مي باشد. اگر خرگوش داخل خانه نگهداري مي شود مي توان جاي ادرار او را با سرکه تميز نمود تا بوي تند آن از بين برود.
آراستن :

بايد ناخن هاي آنها را بطور منظم کوتاه نمود. خرگوش ها داراي چهار نوع پوشش متفاوت مي باشند: معمولي ، رِکس ، ساتَن و پشمي ، که نوع رِکس مو کوتاه و نوع پشمي آن مو بلند و در خروش هاي آنقوره ديده مي شود. معمولاً صاحبان آنها ترجيح مي دهند تا موهاي آنقوره ها را کوتاه نگه دارند. اما از آنجا که اين پوشش آنها را در مقابل سرما و گرما محافظت مي کند نبايد از 2.5 س.م کوتاه تر شود.
خرگوش ها مانند گربه خود را تميز مي کنند و برس کشيدن يکبار در هفته مناسب مي باشد. تقريباً هر سه ماه ريزش مو دارند و در اين ايام به آراستن بيشتري نيازمندند. شستن خرگوش باعث مضطرب ساختن حيوان مي شود بنابر اين بايد تا جايي که ممکن است از شستن آن خودداري نمود.

rabbit4.jpg
تغذيه

مي توان براي تغذيه خرگوش از ميوه ، علف تازه ، سبزيجات ، يونجه و يا غذاي مخصوص جوندگان استفاده کرد. آب را بايد در ظروف مخصوص آبخوري جوندگان قرار داد. معمولاً خرگوش ها فضله خود را مي خورند که اين امر در آنها طبيعي مي باشد چراکه بخش زيادي از گياهان در معده او هضم نشده و دوباره در فضله ظاهر مي شود و خرگوش با خوردن مدفوع سعي در هضم دوباره آن مواد دارد.

خرگوش ها قادر به جذب ويتامين از طريق ميوه ها نيستند و ويتامين ها را را با خوردن فضولاتشان جذب مي کنند.
ميزان‌ مصرف‌ غذا در خرگوشها بطور متوسط روزانه‌ حدود 5 گرم‌ به‌ ازاء 100 گرم‌ وزن‌ بدن‌ است‌. بهترين‌ ماده‌غذائي‌ براي‌ خرگوشها، جيره‌هاي‌ غذائي‌ تجاري‌ است‌ كه‌ تركيبات‌ آن‌ بر اساس‌ نياز حيوان‌ تنظيم‌ شده‌ است‌. اين‌جيره‌ها معمولا حاوي‌ 17% - 14% پروتئين‌، 22% - 12% فيبرخام‌ و 2500 - 2100 كيلو كالري‌ انرژي‌ هستند.در كنار اين‌ مواد مي‌توان‌ از سبزيجات‌ مختلف‌ نيز استفاده‌ نمود و بايد توجه‌ كرد كه‌ سبزيجات‌ فاسد و كپك‌زده ‌نباشند.

اين‌ حيوان‌ از نظر فيزيولوژيك‌ شبه‌ نشخوار كننده‌ (Pseudoruminant) بشمار ميرود و چون‌ ميكروفلور دستگاه‌گوارش‌ آن‌ نسبت‌ به‌ تغييرات‌ اسمولاريته‌ و PHبسيار حساس‌ است‌ بنابر اين‌ تغيير نوع‌ مواد غذائي‌ بايد به‌ آهستگي‌ وطي‌ مدت‌ 5 - 4 روز انجام‌ گيرد و هرگونه‌ تغيير ناگهاني‌ در محتويات‌ جيره‌ غذائي‌، بخصوص‌ استفاده‌ از جيره‌هاي‌ غني‌از كربوهيدرات‌ مي‌تواند با ايجاد اختلالات‌ شديد گوارشي‌ سبب‌ مرگ‌ حيوان‌ گردد.
فعاليت بدني :

خرگوش ها به فعاليت بدني روزانه و بازي کردن بيرون از قفس نياز دارند. اين عمل به تناسب اندام و سلامت ماندن حيوان کمک مي کند. به خاطر داشته باشيد که خرگوش ها وسايل را مي جوند و به آساني از سوي ساير حيوانات آسيب مي پذيرند بنابراين قبل از آزاد نمودن آنها از قفس از امنيت مکان اطمينان حاصل نمائيد. مي توان از اسباب بازيهايي نظير رول توالت يا جعبه هاي چوبي براي پريدن حيوان بهره برد.

طول عمر :

از 5- 15 سال. بسته به نوع نژاد متغير است. معمولاً خرگوش هاي متوسط و بزرگ طول عمر بيشتر دارند.

توليد مثل

تعيين‌ جنسيت‌ در خرگوشهاي‌ نابالغ‌ بسيار مشكل‌ بوده‌ و به‌ تجربه‌ نياز دارد. بنابراين‌ در اين‌ مورد از دامپزشك‌كمك‌ بگيريد.

خرگوشها در حدود سن‌ 24 - 16 هفتگي‌ به‌ بلوغ‌ مي‌رسند. نژادهاي‌ كوچكتر زودتر ازنژادهاي‌ بزرگتر و ماده‌هازودتر از نرها بالغ‌ مي‌شوند. خرگوش‌ ماده‌ سيكل‌ اوستروس‌ منظمي‌ ندارد ولي‌ مرحله‌ پذيرش‌ جنسي‌ طولاني‌ و حدود7-10 روز است‌ .

در صورتيكه‌ جفتگيري‌ انجام‌ نگيرد ظرف‌ 1-2 روز حالت‌ پذيرش‌ از بين‌ رفته‌ و پس‌ از آن‌ حيوان‌مجددا ً وارد مرحله‌ پذيرش‌ جنسي‌ مي‌گردد.
خرگوش‌ ماده‌اي‌ كه‌ وارد اين‌ مرحله‌ شده‌ است‌ به‌ ساير خرگوشهاي‌ ماده‌ داخل‌ قفس‌ اجازه‌ مي‌دهد كه‌ بر پشت‌ وي‌ بجهند كه‌ اين‌ نشانه‌ در جهت‌ تشخيص‌ حيوان‌ آماده‌ جفتگيري‌ حائز اهميت‌ است‌ .

همانگونه‌ كه‌ در مبحث‌ لانه‌ ذكرشد نرها و ماده‌ها بايد جدا از يكديگر نگهداري‌ شوند و فقط هنگام‌ پذيرش‌ جنسي‌ خرگوش‌ ماده‌ براي‌ مدت‌ حدود10 دقيقه‌ در قفس‌ خرگوش‌ نر قرار داده‌ شود .
در صورتيكه‌ جفتگيري‌ منجر به‌ لقاح‌ نگردد، ممكن‌ است‌ آبستني‌ كاذب‌ (Pseudopregnancy) رخ‌ دهد. در اين‌مرحله‌ حيوان‌ ماده‌ كليه‌ حالات‌ حيوان‌ آبستن‌ را دارد و حتي‌ پستانها نيز بزرگ‌ مي‌شوند ولي‌ اين‌ مرحله‌ حداكثر پس‌ ازحدود 18 روز خاتمه‌ مي‌يابد. طول‌ مدت‌ آبستني‌ حدود 33 - 30 روز است‌ . 

رشد پستانها سريع‌ بوده‌ و طي‌ هفته‌ آخر آبستني‌ صورت‌ مي‌گيرد.
طي‌ روزهاي‌ آخر حيوان‌ ماده‌ شروع‌ به‌ ساخت‌ لانه‌ مي‌نمايد و براي‌ اين‌ منظور اقدام‌ به‌ كندن‌ موهاي‌ ناحيه‌ شكم‌مي‌كند. تعداد بچه‌ها بين‌ 4-12 و بطور متوسط 7 عدد است‌. بچه‌ها معمولا صبح‌ زود و طي‌ حدود يك‌ ساعت‌ و ياكمتر متولد مي‌شوند . طول‌ مدت‌ شيردهي‌ حدود 4-6 هفته‌ است ‌.

مادر در طول‌ روز فقط يكبار و معمولا صبحها به‌بچه‌ها شير مي‌دهد و بقيه‌ ساعات‌ روز لانه‌ بچه‌ها را ترك‌ مي‌نمايد كه‌ اين‌ مسئله‌ نبايد بعنوان‌ عدم‌ پذيرش‌ بچه‌هاتوسط مادر قلمداد شود.
در صورت‌ مرگ‌ مادر و يا هنگامي‌ كه‌ مادر قادر به‌ شيردادن‌ بچه‌ها نباشد مي‌توان‌ آنها رابصورت‌ دستي‌ تغذيه‌ نمود. جهت‌ تغذيه‌ بچه‌ها شير با فرمولهاي‌ مختلفي‌ توصيه‌ شده‌ است‌ كه‌ يكي‌ از ساده‌ترين‌فرمولها بشرح‌ زير مي‌باشد:
شير گاو 240 سي‌سي‌
زرده‌ تخم‌ مرغ‌ 1 عدد
عسل ‌5 سي‌سي‌
مولتي‌ ويتامين‌ كودكان ‌5 سي‌سي‌

شير دادن‌ هر 12 تا 24 ساعت‌ انجام‌ مي‌گيرد. البته‌ بايد در نظر داشت‌ كه‌ تغذيه‌ دستي‌ بچه‌ خرگوشها بندرت‌موفقيت‌آميز بوده‌ و ممكن‌ است‌ با مشكلات‌ و عوارض‌ متعدد گوارشي‌ و تنفسي‌ در بچه‌ خرگوشها همراه‌ باشد.

خرگوش‌ و بهداشت‌ عمومي‌
هر چند موارد گزارش‌ شده‌ از انتقال‌ بيماريهاي‌ خطرناك‌ بين‌ انسان‌ و حيوان‌ در خرگوشهاي‌ اهلي‌ و خانگي‌ نادراست‌ با اين‌ وجود مهمترين‌ اين‌ بيماريها عبارتند از سالمونلوز، تولارمي‌، هاري‌، عفونتهاي‌ قارچي‌ پوست‌ و مو، سل‌ وتوكسوپلاسموز .جهت‌ جلوگيري‌ از بروز بيماري‌ در حيوان‌ و كاهش‌ احتمال‌ انتقال‌ آن‌ به‌ صاحب‌ حيوان‌ توصيه‌هاي‌ زير بايدمورد توجه‌ قرار گيرد.

1 - پس‌ از خريد حيوان‌، جهت‌ معاينه‌ و بررسي‌ وضعيت‌ سلامت‌ آن‌ و دريافت‌ راهنمائيهاي‌ لازم‌ به‌ درمانگاههاي‌دامپزشكي‌ مراجعه‌ شود.
2 - حتي‌الامكان‌ با ساخت‌ جايگاه‌ و لانه‌ مناسب‌، حيوان‌ در خارج‌ از محيط منزل‌ و به‌ عنوان‌ مثال‌ در حياط نگهداري‌گردد.

3 - در صورتيكه‌ حيوان‌ در داخل‌ منزل‌ نگهداري‌ مي‌شود بايد داراي‌ جايگاهي‌ خاص‌ و نسبتا محدود باشد و از رفت‌ وآمد آزادانه‌ حيوان‌ در محيط منزل‌ بايد جلو گيري‌ شود.

4 - محل‌ نگهداري‌ و لانه‌ حيوان‌ روزانه‌ نظافت‌ گردد.

5 - از تماس‌ حيوان‌ با حيوانات‌ خانگي‌ افراد ديگر و همچنين‌ حيوانات‌ غيرخانگي‌ نظير گربه‌هاي‌ ولگرد جلوگيري‌شود .

6 - نظافت‌ شخصي‌ علي‌الخصوص‌ شستن‌ دستها پس‌ از تماس‌ با حيوان‌ از اهميت‌ زيادي‌ برخوردار است‌.

7 - در صورت‌ مشاهده‌ هرگونه‌ تغيير در ظاهر و يا رفتار حيوان‌، جهت‌ بررسي‌ علت‌ آن‌ به‌ درمانگاه‌ دامپزشكي‌ مراجعه‌شود و بر اساس‌ نظر دامپزشك‌ معالج‌ انجام‌ معاينات‌ دوره‌اي‌ مورد توجه‌ قرار گيرد.
واكسن‌ هاري‌ جز در مواردي‌ كه‌ حيوان‌ در معرض‌ هاري‌ قرار دارد و يا در مناطقي‌ كه‌ هاري‌ شايع‌ مي‌باشد توصيه‌نمي‌شود و براي‌ پيشگيري‌ از بروز ساير بيماريهاي‌ متداول‌ در خرگوش‌ نيز تاكنون‌ واكسني‌ تهيه‌ نشده‌ است‌.

rabbit2.gif

rabbit_anatomy3.jpg



خصوصيات آناتوميكي خرگوش

تاريخ فسيل كشف شده خرگوش 30 ـ 40 ميليون سال پيش مي‌باشد ، ولي زمان واقعي اهلي شدن اين حيوان به دوران راهبان كاتوليك فرانسوي اوليه بازمي‌گردد . آنها نژادهايي از خرگوش را كه امروزه با عنوان نقره شامپاني (Champagne De Argent) مي‌شناسيم ، با اصلاح نژاد ايجاد نمودند .

چشم‌ها

چشم‌ها در خرگوش بسيار درشت بوده و در كنار سر قرار گرفته اند كه اين امر موجب مي‌گردد تا زاويه ديد وي بسيار وسيع باشد (هر چشم حدود 190 درجه از زاويه ديد را پوشش مي‌دهد) ، بنابراين خرگوش براحتي مي‌تواند پشت سر خود را نيز ببيند . توانايي تشخيص رنگها در خرگوش بسيار محدود است ، اما مي‌تواند حركات را به راحتي از فواصل دور تشخيص دهد . قدرت ديد خرگوش در نور كم بسيار بيشتر از انسان است ، بدليل اينكه مردمك چشم اين حيوان قابليت استاع بيشتري (حدود 8 برابر) نسبت به چشم انسان دارد . خرگوش براي شناسايي صاحبش از شكل ، بو و صداي او براي بدست آوردن تصويري از وي استفاده مي‌نمايد . در ضمن چشمهاي نوزاد خرگوش ، 7 تا 10 روز پس از تولد گشوده مي‌شوند .



rabbit_anatomy5.gif




ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 12:29  توسط آبتین خسروی فر  | 

پاسخ به سوالات برخی از عزیزان

بنا به درخواست بسیاری از دوستان گرامی این سایت قصد دارد تا کاملترین بانک اطلاعاتی را در رابطه با جوندگان تشکیل دهد.شما نیز سولات خود را به ایمیل abtin_khosravifar@yahoo.comارسال کنید.

سوالات شما حداکثر ظرف 3 روز کاری پاسخ داده خواهد شد و می توانید در این سایت پاسخ سوال خود را مطالعه فرمایید

به زودی مطالب فوق را به صورت دسته بندی موضوعی در سایت قرار می دهیم تا پیدا کردن سوالات برای شما عزیزان راحتتر باشد

سوالات متداول :


1- برای نگهداری همستر در قفس بهتر است یا آکواریم ؟

قفس برای همستر بسیار بهتر از آکواریم می باشد به دلیل های زیر :

 تحرک بیشتر در قفس های مخصوص همستر میسر و در نتیجه افزایش شادابی و سلامتی همستر

نظافت آسان و نداشتن خطر بریدن دست توسط شیشه آکواریم

تبادل های هوای قفس بسیار بهر از آکواریم می باشد


*******

2- چه غذایی برای همستر مناسب است ؟

  تمامی غلات ( گندم , جو و ...)

 میوه های متنوع ( بجز خیار , میوه های ترش مانند پرتقال و میوه هایی که آب خیلی زیادی دارند )
 
  انواع آجیل ها به صورت خام ( البته به مقدار محدود چون چربی برای همستر مضر می باشد )

 برنج , ماکارونی و ذرت و ... ( بجز غذای ها و مواد شور )

 انواع سبزیجات ( بجز پیازچه و ... )

از دادن شیر گاو یا گوسفند  به همستر خودداری کنید

 هر هفته یک مقدار گوشت خام و یا پخته با میزان نصف بند انگشت ( ترجیحا مرغ یا ماهی ) به همستر داده شود جهت تامین پروتئین مورد نیاز همستر

غذای های مکملی که کارخانه های معتبر تولید کرده اند در کنار غذاهای بالا حتما در اختیار همستر باید قرار گیرد , چراکه این غذا ها با تکمیل بودن ویتامین ها و مواد مورد نیاز همستر کاملا غذای همستر شما را تکمیل می کند ولی این غذا ها به تنهایی نمی تواند جای غذای طبیعی همستر شما را بگیرد )


سعی کنید برای همستر روزی سه وعده به مقدار کم غذا در اختیار همستر قرار دهید

*******

3- آیا نیاز هست آب در اختیار همستر قرار دهیم  ؟

هر موجود زنده ای از جمله هستر نیاز به آب دارد و حتما آب تازه باید در اختیار همستر قرار گیرد

و برای این موضوع از ظروف مخصوص آب همستر ( ساچمه ای ) استفاده کنید

همستر به ازای هر 100 گرم 11 میلی لیتر روزانه نیاز به نوشیدن آب تازه دارد


*******

4- هنگام خرید همستر چه تعداد و از چه جنسیتی خرید کینم ؟

توصیه ما به دو دوستان عزیز این می باشد که یک و نهایتا دو همستر تهیه فرمایید

البته نگهداری به صورت تک در اولیت بالاتر می باشد و در این حالت جنسیت همستر اهمیتی ندارد

در صورتی که تمایل دارید 2 همستر نگهداری کنید در اولیت بالاتر دو همستر ماده می باشد و می توانید

همستر به صورت نر و ماده تهیه کنید و در 2 قفس جداگانه نگهداری کنید

*******

5- چگونه مراکزی را برای خرید همستر انتخاب کنیم  ؟ 1- حتما از مراکز معتبر و مورد تایید دامپزشکی تهیه فرمایید

2- از خرید همستر در محل هایی که چند حیوان متفاوت (به ویژه پرندگان ) نگهداری می شود جدا اجتناب

کنید

3- از مرکزی همستر تهیه فرمایید پس از خرید از لحاظ اطلاعاتی شما را پشتیبانی کنند

4- تهیه همستر را از مراکزی که پرورش همستر به صورت زیر زمینی دارند و فاقد شرایط شرایط اصولی نگهداری همستر هستند  خود داری کنید ( به این علت که همستر بعد از هر زایمان حداقل 2 ماه باید استراحت داشته باشد و در شرایط غیر اصولی امکان استراحت همستر ماده را فراهم نمی کنند و بلافاصله جهت زایمان مجدد همستر را در معرض جفت گیری قرار می دهند در نتیجه عمر همستر ها بسیار کوتاه می شود )

همستر ایران خدمات داروی ضد انگل را که برای نگهداری اصولی همستر لازم می باشد را به صورت کاملا رایگان انجام می دهد ( از هر مرکزی تهیه کرده باشید تفاوتی نمی کند , مهم حفظ سلامت همستر می باشد )

*******

6- چگونه همستری برای تهیه مناسب می باشد   ؟

1- در مرحله اول سعی کنید همستر را در زمان غروب خورشید تهیه فرمایید

2- همستری تهیه فرمایید که زخمی نباشد ( به علت دعوا با سایر همستر ها )

3- همستر باید چشم های شفاف داشته باشد

4- همستر باید مو های تمییز داشته باشد

5- سن مناسب خرید همستر حد اکثر تا دو ماه می باشد ( البته بستگی به سلیقه خریدار نیز دارد )

6- از محل هایی که قیمت همستر را بیش از حد پایین می گویند تهیه نفرمایید چراکه مطمئن باشید بخاطر مبلغ کمی تفاوت از نگهداری اصولی و تهیه غذای مناسب همستر کوتاهی شده است

7- همستر باید کاملا هوشیار باشد
*******


7- چکاپ های همستر به چه گونه می باشد ؟

1- چکاپ سه ماهه برای داروی ضد انگل برای تضمین سلامتی همستر

2- چکاپ 6 ماهه برای بررسی های کلی از قبیل پر شدن گونه های همستر و ...

3- نکته مهم و قابل توجه دوستاران همستر :

 اگر احساس کردید که اتفاقات مشکوکی برای همستر شما افتاده است

بطور مثال : کم تحرکی , خوابیدن زیاد و .... بعد از 48 ساعت ادامه داشت فورا با مراکز معتبر تماس حاصل فرمایید و آنها را در جریان قرار دهید

همستر ایران در ساعات مشخص شده در سایت پاسخگوی تلفن شما عزیزیان می باشد


*******


8- خاک گربه با خاک مخصوص همستر چه تفاوت هایی دارد ؟
خاک گربه و همستر هر دو پوکه مواد معدنی هستند در نتیجه مواد شیمیایی و یا خاک عادی نیستند

خاک گربه : از پوکه های بنتونیت تهیه شده است ( با دانه بندی های متفاوت ) که مشخصه بارز آن

خاصیت چسبندگی و یا clumping  می باشد که برای همستر مضر می باشد

خاک هایی که دار ای رایحه می باشند برای همستر مضر می باشد چراکه حس بویایی همستر را مختل می کند

خاک همستر : نهیه شده از پوکه معدنی زئولیت می باشد که فقط دارای خاصیت جذب آب بوده و برای

همستر هیچ خطری مانند خاک گربه ندارد 


*******

9- بستر های ممنوعه همستر چیست  ؟

1- روزنامه

2- پارچه های پشمی

3- کاغذ هایی که روی آنها چاپ شده است

4 - دستمال کاغذی رایحه دار و رنگی

5- پنبه غیر استاندارد

6- براده چوب ( چوبی که به صورت پور باشد )

7- پوشال های غیر استاندارد

8- پوشال های درخت کاج و سرو

9- خاک های غیر استاندارد برای همستر



*******


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم خرداد 1390ساعت 12:17  توسط آبتین خسروی فر  | 

پرورش همستر(بخش اول)

دو نوع همستر به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شود.همستر طلائی یا سوری و همستر کوتوله. همستر کوتوله تقریبا به اندازه نصف همستر طلائی می باشد. همستر طلائی در تنهایی نیز زندگی شادی خواهد داشت و اغلب اگر بصورت گروهی نگهداری شوند با هم در گیر می شوند.

























●انتخاب همستر:

دو نوع همستر به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شود.همستر طلائی یا سوری و همستر کوتوله. همستر کوتوله تقریبا به اندازه نصف همستر طلائی می باشد. همستر طلائی در تنهایی نیز زندگی شادی خواهد داشت و اغلب اگر بصورت گروهی نگهداری شوند با هم در گیر می شوند.همستر کوتوله اجتماعی تر بوده و شاید برای نگهداری آنهابصورت دوتایی (از یک جنس) بهتر باشد.از بقیه جهات نگهداری آنها شبیه به هم می باشد.

موقع انتخاب همستر به رفتار و شرایط آنها دقت کنید. از خرید همسترهایی که بی حال و ساکت می باشند اجتناب ورزید. آنها باید گوش بزنگ ، کنجکاو و فعال باشند. پوشش بدنی باید صاف و چشم ها تمییز باشند. نفس کشیدن حیوان نباید صدا دار و با زحمت باشد. پوشش بدن باید تمییز بوده و به آن مدفوع حیوان نچسبیده باشد. اگر متوجه شدید درون قفس یک از همسترها به اسهال یا بیماری تنفسی دچار شده است، آگاه باشد که همه همسترها در درون قفس در معرض یک بیماری واگیر دار قرار گرفته اند.

●خانه همستر:

سه نوع خانه برای همستر رایج می باشد. قفس های سیمی، قفس پلاستیکی و آکواریوم. یک قفس سیمی با میله های افقی با فاصله ۰.۵ تا ۰.۷۵ اینچ برای نگهداری مناسب می باشد چرا که همستربه بالا رفتن علاقه دارد و از میله ها برای بالا رفتن از دیواره ها استفاده می کند. از قفس هایی که کف آنها به صورت شبکه ای و سوراخدار است اجتناب کنید چرا که حیوان در این قفس راحت نمی باشد بعلاوه تمییز کردن این قفس ها نیز مشکل است.

آکواریوم نیز در دسترس بوده و تمییز کردن آن نیز راحت است. اما گردش هوا در آن کمتر بوده و این فرصت را به حیوان نمی دهد که ازدیواره ها بالا رود. یک پوشش نیز برای ممانعت از خروج همستر از آکواریوم و همچنین جلوگیری از دسترسی دیگر حیوانات خانگی به همستر نیاز می باشد.

محل سکونت از پیش ساخته شده پلاستیکی با چند تونل و خوابگاه نیز مناسب می باشد و حیوان می تواند از آن برای ورزش و تفریح استفاده کند ولی تهویه هوا و نظافت آن مشکل است. بعلاوه بسیاری از همسترهای طلائی بزرگتر از آن هستند که در تونلها جاگیرند. هرچند برای همسترهای کوتوله مشکلی پیش نخواهد آمد. به این نکته نیز توجه داشته باشید که محل سکونت این حیوان باید آنقدر محکم باشد که در مقابل جویدن های این حیوان بتواند مقاومت کند و بعضا لانه های پلاستیکی به راحتی توسط آنها جویده خواهند شد.

●بستر سازی:

اغلب صاحبان همستر از تراشه چوب برای پوشاندن کف قفس همستر استفاده می کنند، ولی باید از تراشه سرو اجتناب نمود. درخت اشنگ یا دیگر درختان جنگلی برای استفاده در کف قفس بهتر است. درخت کاج نیز بدلیل امکان ترشح مواد تحریک کننده و معطر از آن مناسب نمی باشد. کف قفس هر هفته باید عوض شود. از آنجا که همسترها معمولا از یک گوشه از قفس برای اجابت مزاج استفاده می کنند، تمییز کردن آن قسمت از قفس بصورت مداوم به تمییز ماندن محل زندگی آنها کمک می کند. همسترها دوست دارند در زمین تونل حفر کنند.بنابراین عمق پوشش کف باید آنقدر باشد که حیوان بتواند درون آن تونل حفر کند.

مکان قفس در خانه باید با دقت انتخاب گردد.از آنجا که همسترها شبگرد هستند محل زندگیشان در روز باید کاملا ساکت باشد. با این حال آنها نباید آنقدر دور از دسترس باشند که فرصتی برای برقراری ارتباط با انسان در هنگام شروع فعالیت (عصرها)نداشته باشند.

قفس آنها باید دور از تابش مستقیم خورشید و منابع گرما باشد و باید بالاتر از سطح زمین بر روی تاقچه یا یک میز باشد.

●لوازم زندگی:

یک جعبه کوچک به عنوان آشیانه در گوشه ای از قفس برای همستر مورد نیاز می باشد که می توان از یک جعبه مقوایی برای اینکار استفاده نمود که این جعبه باید هر چند وقت یک بار عوض شود. کف جعبه را می توانید با چیزی نرم مثل دستمال کاغذی بپوشانید. مواد کف این جعبه باید ماهی یک تا دوبار عوض شود.عوض نمودن بیش از این باعث برهم زدن آرامش همستر خواهد شد. هر چند چک نمودن منظم جعبه و برداشتن مواد غذائی که حیوان ذخیره نموده پیشنهاد می شود.

به همستر باید فرصت جویدن ،نقب زن و ورزش نمودن داده شود. تقریبا تمام همسترها با شوق و ذوق از یک چرخ و فلک مخصوص همستر(با یک سطح یک دست و محکم) استقبال می کنند. مقداری تونل و لوله (مثل لوله دستمال توالت ) نیز لازم است. شاخه های تازه درخت مانند بید و درختهای میوه که برای آنها از سموم ضد آفت استفاه نشده، جعبه های کوچک مقوائی و بلوکهای چوبی برای جویدن و بالا رفتن مناسب است.

برای آبخوری حیوان نیز می توان از یک بطری با سری که بتواند حیوان به راحتی از آن آب بخورد استفاده نمود.بدینوسیله آب حیوان تمییز مانده و حیوان نمی تواند ظرف آب را سرازیر نماید.یک ظرف غذای کم عمق از سرامیک یا چینی بهترین انتخاب برای ظرف غذای همستر می باشد تا حیوان نتواند ظرف را برگردانده علاوه بر این تمییز نمودن چنین ظرفی راحت تر است.

●رژیم غذایی همستر:

برای رژیم همستر بهتر است از غذاهای آماده موجود در بازار استفاده نمود که معمولا بصورت مخلوطی از دانه گیاهان یا بصورت یک جیره غذایی به شکل گلوله های کوچک و یکدست درون بسته بندی آماده می باشد. جیره آماده گلوله ای از نظر مواد غذائی متعادل بوده و همستر نمی تواند دانه های مورد علاقه خود را دست چین کند به همین دلیل این غذا در بعضی مواقع حیوان را دلزده کرده و بعضی از همسترها اصلا آنرا نمی خورند. دانه های مخلوط آماده برای همستر معمولا از طرف حیوان بهتر پذیرفته می شوند و پایه خوبی برای رژیم همستر می باشد. ولی مواظب باشید از غذایی که تنها شامل دانه گیاهان است اجتناب کنید بلکه غذا باید شامل مواد مختلفی مثل سبزیجات خشک باشد. از این غذای آماده برای حیوان بیش از اندازه نریزید چرا که با این کار حیوان دانه های مورد علاقه اش را دست چین نموده و باقیمانده غذا را نمی خورد. این ایده خوبی است که در هر زمان مقدار کمی غذا بریزیم و اجازه دهیم همستر تقریبا ظرف غذای خود را قبل از اینکه دوباره غذا بریزید خالی کند. علاوه بر این ، به غذای حیوان باید تکه های کوچکی از سبزیجات و میوه های تازه بعنوان مکمل غذایی افزوده شود. همچنین خوب است بعضی مواقع یک غذای سفارشی مثل کرم ، جیرجیرک یا یونجه خشک به همستر داده شود. همچنین بعضی مواقع می توان مقداری ماست تازه یا تکه ای مرغ پخته به حیوان داد. از دادن لوبیای نپخته ، چشم سیب زمینی، سیب زمینی سبز ، گوجه فرنگی ، سیر ، شکلات و هر غذای حاوی شکر و نمک خودداری ورزید.

●دست آموز کردن و لمس همستر:

این امکان وجود دارد که همستر دست انسان را گاز گیرد ولی گاز گرفتن معمولا نتیجه اضطراب و ترس می باشد. چنانچه حیوان را با آرامی و ملایمت همراه با مقداری باج دهی (به حیوان موقع در دست گرفتن غذایی را که دوست دارد بدهید) معمولا بر کمرویی و تمایل گزندگی آن غلبه می کنید. همچنین همستری که بدلیل محیط نامناسب زندگی و یا صداهای اضافی تحت فشار قرار دارد اغلب اوقات آشفته بوده و تمایل گاز گرفتن در او بیشتر است. کار کردن بر روی حیوان برای اهلی و دست آموز کردن او را فقط در هنگامیکه حیوان از لانه خود بیرون می آید انجام دهید. بیدار نمودن همستر مطمئنا باعث عصبانیت و بدخلقی حیوان خواهد شد.

اهلی نمودن به زمان و بردباری نیاز دارد. ابتدا به همستر اجازه دهید به محیط جدید خو بگیرد. زمانی که همستر آرام به نظر رسید ،شروع به گذراندن وقت خود در اطراف قفس نمائید و به آرامی با حیوان صحبت نمائید تا همستر به صدای شما عادت نماید. هنگامی که همستر در حضور شما احساس راحتی نمود ،با دست خود شروع به دادن مقداری غذای خوشمزه( مثل تخم آفتابگردان کشمش یا هر خشکبار دیگر) به حیوان نمائید. هنگامیکه همستر غذا را با خوشی از دست شما گرفت ، شما می توانید تلاش خود را برای گرفتن همستر شروع کنید. اجازه دهید همستر کف دست شما راه برود. زمان برای این پیشرفت متغییر است و مخصوصا به سن حیوان بستگی دارد. همستر شما ممکن است براحتی بپذیرد که شما او را در دست گیرید و یا ممکن است یک ماه یا بیشتر طول بکشد.

●چگونه همستر را بگیریم:

بهترین روش برای گرفتن همستر این است که همستر را در کف دست قرار داده و دست دیگر را به آرامی روی پشت حیوان قرار دهید تا از پریدن به بیرون و آسیب احتمالی همستر جلوگیری کنید. بویژه در ابتدا بهتر است حیوان را بالای دامنتان یا یک سطح نرم نگهداشته تا در صورت پرش یا سقوط آسیب نبیند. به همستر اجازه دهید تا ازیک دست به دست دیگر خزیده تا بتدریج در دستتان احساس راحتی نماید.

●چگونه همستری را که اهلی نیست بگیریم:

اگر می خواهید همستری را که هنوز اهلی نشده بگیرید، یک قوطی یا فنجان روبروی حیوان قرار داده سپس حیوان را با ملایمت درون آن برانید و به این وسیله حیوان را انتقال دهید. اغلب همسترها بدون حس کنجکاوی درون فنجان خواهند رفت. در صورت لزوم اگر می خواهید همستری را در دست گیرید که احتمال دارد گاز بگیرد می توانید از دستکش استفاده کنید. البته دقت کنید که دستکش زبر نبوده و حیوان در اثر گرفته شدن با دست چار اضطراب نگردد.

●ضد همستر کردن محیط:

اگر تصمیم دارید به همستر خود اجازه دهید گاها از قفس خود خارج شود، باید اتاق خود را ضد همستر نمائید. ابتدا مطمئن شوید هیچ چیزی که حیوان بتواند داخل آن شده و شما قادر به بیرون آودن حیوان از آنجا نباشید وجود ندارد(از قبیل زیر تخت یا یک فضا تنگ بین اسباب و اثاثیه خانه). همستر باید در یک فضای کوچک که قابلیت فرار نداشته باشد محدود گردد و گرنه ممکن است برای گرفتنش دچار دردسر شوید. مطمئن شوید کلیه سیم های برق دور از دسترس حیوان هستند. مطمئن شوید هیچ چیز که بتواند به همستر آسیب برساند(از قبیل گیاهان سمی) وجود ندارد.ضمنا هر چیزی را که نمی خواهید همسترتان بجود از دسترسش دور نگاه دارید.

●فرار طولانی:

بعضی اوقات همستر از قفس خود فرار می کند برای گرفتن حیوان می توانید بدین گونه عمل نمائید: یک سطل را در گوشه ای که احتمال می دهید حیوان رفت و آمد کند قرار دهید. کف سطل یک ملحفه انداخته ، سپس درون سطل مقداری غذای مورد علاقه حیوانتان را بگذارید.یک چوب را برداشته یک سر آن را بر زمین و سر دیگر آانرا بر لبه سطل بگذارید.بدین گونه حیوان برای خوردن غذا از چوب بالا رفته وقتی درون سطل افتاد دیگر نمی تواند خارج شود. این نیز ایده خوبی است که درب قفس حیوان را باز گذاشته و غذا و آب را درون قفس بگذارید. مراقب قفس باشید تا هنگامیکه حیوان برای تغذیه وارد قفس شد درب قفس را ببندید.

عکس هایی از همستر















کجا و چگونه از همستر نگهداری کنیم؟

نگهداری از این حیوان مانند سایر حیوانات خانگی باعث شادابی روح و تمدد اعصاب می گردد و سرگرمی مناسبی برای کودکان و سالمندان (برای جلوگیری از افسردگی) است . برای نگهداری از همستر میتوان از یک قفس یا آکواریوم استفاده کرد. بستر باید ماده جاذب الرطوبه مثل تراشه چوب درشت باشد. استفاده از روزنامه و پارچه پشمی بسیار مضر است. بهتر است آکواریوم دور از جریان مستقیم هوا و در یک دمای ثابت و معتدل (دمای 20- 24 درجه و رطوبت 60-50 درصد) قرار گیرد و همواره یک تکه چوب در آکواریوم باشد زیرا حیوان به وسیله آن دندان های خود را میتراشد. همستر در طول روز بیشتر میخوابد . در طول روز آکواریوم نباید در جریان مستقیم تابش نور خورشید باشد زیرا چشمان این حیوان برای نور ساخته نشده است. قفس همستر باید هفته ای يكبار بطور كلي تمیز گردد و غذاهای فاسد نشدنی که حیوان انبار کرده است دوباره سر جایش برگردد چون همستر حیوان تمیز و مرتبی است. همستر حیوانی است که به تنهایی زندگی آرام و راحتی دارد و نیازی به جفت ندارد و در صورتی که جفت باشند همواره به درگیری و جنگ میپردازند مگر اینکه از نوزادی در کنار هم باشند. هم چنین توصیه می شود در صورت تمایل به نگه داشتن دو همستر در کنار هم از دو همستر هم جنس استفاده شود
خصوصیات همستر روسی

مشخصه عمومی همستر سوری :

* نداشتن بیماری مشترک  با انسان ها
 
* نداشتن ریزش مو

* تنوع رنگی بسیار بالا

* نگهداری بسیار آسان و کم هزینه

* دارای دست و پای مشابه انسان

* به علت کوچک بودن همستر بسیار مناسب برای زندگی آپارتمان نشینی می باشد

مشخصه رفتاری همستر سوری :

* امکان برقراری ارتباط  با انسان ها
 
* بازیگوش و دوست داشتنی بدون نیاز به آموزش اولیه

* نداشتن هیچ گونه سر و صدا

 * جدا کردن محل خواب , غذا و دستوشیی بدون نیاز به آموزش

* دارای عادت های شبیه به انسان

* علاقه به زندگی به صورت تکی و برقراری ارتباط با صاحب خود

مشخصه غذایی همستر سوری :

* اکثر مواد غذایی می تواند غذای مناسب برای همستر باشد
 
* امکان استفاده از غذاهای مخصوص همستر جهت اطمینان از تامین ویتامین های مورد نیاز همستر

مشخصه نگهداری همستر سوری :

* بهترین گزینه  خاک مخصوص می باشد که هر بار ریختن خاک مخصوص ( حدود 1 کیلو) حداقل برای 2 همستر کافی می باشد برای گرفتن نتیجه کامل تر از پوشال های آنتی باکتریال همستر ایران نیز می توانید همراه با خاک استفاده کنید

تغذیه همستر


احتياجات غذايي همسترها بسيار شبيه به رت است. آنها در انتخاب غذا سخت‌گير نبوده و تقريبآ همه چيز خوارند. با اين حال همستر علاقه زيادي به تخم‌مرغ، برنج، گوشت و سيب‌زميني دارد. وي حيوان صرفه‌جويي بوده و علاقه زيادي به پرخوري ندارد.

 با وجود اين براي اينكه بتوانيد تا حدودي سلامت و نشاط وي را تأمين كنيد بايد جيره مناسبي كه شامل پروتئين، كربوهيدرات، چربي، ويتامينها و مواد معدني ضروري باشد برايش مهيا كنيد.

براي برطرف ساختن نياز حيوان به كربوهيدرات استفاده از غذاهايي مانند سيب‌زميين، برنج و يا دانه‌هايي مانند ذرت، گندم، جو و بلوط مفيد است. بايد اين نكته را در نظر داشته باشيد كه اين حيوان به ويتامينهايي مانند A و D و E و K و برخي ويتامينهاي خانواده B نياز مبرمي دارد و عدم تأمين آن باعث بروز اختلالاتي مانند كاهش وزن، ضعف عضلاني، اختلالات عصبي، اختلال در شد و ريزش مو خودهد شد. بهمين خاطر سعي كنيد از سبزيجات و ميوه‌هاي تازه در جيره، بعنوان مكمل غذايي استفاده كنيد. استفاده از سبزيجات بويژه در دوران توليد مثل براي همستر بسيار مفيد خواهد بود. با اين حال هيچ موقع سعي نكنيد مقادير زياد آنرا يكدفعه به حيوان بخورانيد، زيرا اينكار باعث بروز اسهال خواهد شد. در ضمن در مصرف حبوبات بايد اين مسئله را مد نظر قرار دهيد كه هر چند همسترها داراي دستگاه گوارش قوي با توانايي هضم بالايي هستند، با اين حال ميوه‌جات ترش، مانند پرتغال كه خاصيت اسيدي دارد براي آنها مضر هست لذا توصيه به خوراندن آنها نمي‌شود.

در صورت امكان از پليت‌هاي آماده و مخصوص جوندگان به همراه تخم آفتابگردان (كه از غذاهاي مورد علاقه همستر است) نيز مي‌توانيد استفاده كنيد. مصرف اين پليت‌هي آماده شده بخاطر اينكه حاوي مقادير قابل توجهي پروتئين هستند بسيار سودمند خواهد بود. در مورد آب مورد نياز حيوان بايد توجه داشته باشيد كه همسترها اساسآ به آب زيادي نياز ندارند، با اين حال بهتر است آب آشاميدني تميز همواره به مقدار كافي در اختيار آنها باشد.

اين حيوانات خصوصيات تغذيه‌اي عجيب و جالبي دارند آنها قبل از خوردن غذا، آنرا به دقت بازرسي مي‌كنند و سپس غذا را وارد جيب‌هاي گونه‌اي خود كرده و در اين قسمت انبار مي‌كنند سپس غذاي انبار شده را در گوشه‌اي خالي كرده و به خوردن آن مشغول مي‌شوند. آنها پس از خوردن غذا با دستهاي خود دهان و بيني‌شان را تميز مي‌كنند. از خصوصيات قابل توجه اين حيوان مدفوع‌خواري آن است كه در واقع جزء عادتهاي تغذيه‌اي حيوان است و ما هيچ توصيه‌اي براي ترك دادن اين عادت نمي‌كنيم. در مورد كميت جيره غذايي و دفعات تغذيه همستر در هر روز، بايد بدانيد اين حيوان به حدود 8 تا 12 گرم غذاي روزانه و حدود 8 تا 20 ميلي ليتر آب نياز دارد. به گفته ديگر وي روزانه به اندازه ده درصد وزن بدنش آب و غذا مصرف مي‌كند و تنها يك وعده غذايي در روز براي تغذيه‌اش كافي است










+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 16:52  توسط آبتین خسروی فر  | 

پرورش همستر(بخش دوم)

محل نگهداري همستر




hamster_house12.jpg



محل نگهداري همستر

همسترها در شرايط طبيعي لانه‌اي به عمق 1 تا 2 متر در زيرزمين حفر كرده و زندگي خود را در آن سپري مي‌كنند . آنها در فصل زمستان در اين محل به خواب زمستاني مي‌روند . ولي يك همستر خانگي ، در قفس زندگي مي‌كند و خواب زمستاني هم ممكن است براي وي معني نداشته باشد . چرا كه شرايط دما ، نور و ... (كه زمان اين خواب را براي وي تعيين مي‌كند) با محيط طبيعي‌اش متفاوت است  . با وجود اين ، زندگي در قفس بري همستر چندان مشكل نخواهد بود و آنها به مراقبت زيادي نياز ندارند . با اين حال بايد براي تأمين رفاه و آسايش وي و كاهش خطرات احتمالي ، شرايط ايده‌آلي را در قفس برايش مهيا سازيد  .

طراحي و جنس قفسي كه براي اين حيوان خانگي انتخاب مي‌كنيد بايد به گونه‌اي باشد كه آسيبي به وي وارد نسازد و در عين حال قابل جويدن بوسيله حيوان نيز نباشد  .

hamster_house13.jpg


قفس بايد از فضاي كافي برخوردار باشد و بهتر است كه حداقل به ابعاد 30×50×65 سانتيمتر باشد . در ضمن شكل و طراحي آن بايد به گونه اي باشد كه تميز كردنش براحتي امكانپذير باشد . استفاده از قفسهاي چند طبقه توصيه نمي‌شود . كف قفس را بايد از موادي مانند خاك اره ، ماسه نرم و شن و  ... بپوشانيد تا رطوبت اضافي را جذب كند . بهتر است موادي كه براي بستر استفاده مي‌كنيد قابل جويدن براي همستر نبوده و ضخامتشان نيز از 7 سانتيمتر كمتر نباشد . از آنجايي كه همسترها حيوانات پر تحركي بوده و عدم تحرك و جنب و جوش موجب افسردگي و ناراحتي آنها مي‌شود ، بايد اسباب تفريح و بازي آنها را در قفس فراهم سازيد . اين اسباب بازي مي‌تواند شامل سرسره ، حلقه‌هاي سرگرم‌كننده ، توپ و ... باشد .

ظروف غذا و آب را در گوشه‌اي از قفس و به گونه‌اي ثابت كنيد كه محتوياتشان به آساني نريزد . به ياد داشته باشيد كه همسترها حيوانات بسيار تميزي هستند بنابراين اگر يك محل مناسب در قسمتي از قفس براي دفع و ادرار كردنشان مهيا سازيد ، آنها در محل مذكور دفع ادرار و مدفوع خواهند كرد و تميز كردن قفس ، براي شما راحتتر خواهد بود  .


hamster_house9.jpg


محل قفس همستر بايد در جايي مناسبي از لحاظ شرايط نور ، دما و ... باشد . براي مثال چون همسترها حيوانات شبكاري بوده و روزها را در خواب سپري مي‌كنند و در واقع چشمان آنها براي قرار گرفتن در برابر نور زياد تكامل نيافته است ، اين محل بايد به دور از تابش مستقيم آفتاب و نور شديد باشد . از طرف ديگر كاهش زياد نور و همچنين دما (به زير 4 تا 5 درجه سانتيگراد) باعث خواهد شد تا حيوان به خواب زمستاني برود . بنابراين اگر دوست نداريد كه همسترتان را در خواب زمستاني ببينيد ، بايد اين مسأله را نيز در نظر داشته باشيد . بهترين دما براي نگهداري همستر بين 25 تا 26 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 50 درصد مي‌باشد  .

نكته ديگري كه در مورد امكانات داخل قفس همستر بايد در نظر داشته باشيد اين است كه چون اين حيوانات بطور غريزي تمايل دارند درون سوراخ و حفرات پنهان شوند . بهتر است كه يك قوطي ، يا يك قطعه لوله ای استوانه‌اي درون قفس وي قرار دهيد تا در مواقعي كه دوست دارد ، درون آن مخفي شود . به ياد داشته باشيد كه موقع زايمان بايد فضاي بيشتري را براي حيوان مهيا سازيد  .



hamster_house1.jpg


hamster_house2.jpg


hamster_house3.jpg


hamster_house4.jpg


hamster_house5.jpg


hamster_house6.jpg


hamster_house7.jpg


hamster_house8.jpg


hamster_house10.jpg


hamster_house11.jpg


hamster_house14.jpg


hamster_house15.jpg


hamster_house16.jpg


hamster_house17.JPG



توليدمثل و آبستني در همستر


همسترها حيواناتي با بلوغ زودرس هستند و تشخيص جنسيت آنها نيز كار نسبتآ ساده‌اي است. شما مي‌توانيد با نگاه كردن از دور نيز نر يا ماده بودنشان را براحتي تشخيص دهيد. همستر نر معمولا كشيده‌تر از همستر مانده بوده در قسمت عقبي بدن در طرفين دم، بيضه‌ها بصورت كاملا برجسته و بيرون‌زده مشاهده مي‌شوند (در همستر نر بيضه‌ها رشد قابل توجهي داشته و درصد بالايي از وزن كلي بدن را شامل مي‌شوند).
براي تشخيص جنسيت بچه همسترها نيز مي‌توانيد با وارد آوردن فشار به قسمت خلقي شكم، نر يا ماده بودن آن را تشخيص دهيد. به اين صورت كه در بچه هسمتر نر، بيضه‌ها از محل خود به سمت بيرون برجسته خواهند شد. ضمن اين كه فاصله مقعد تا دستگاه تناسلي در بچه همستر نر خيلي بيشتر از اين فاصله در بچه همستر ماده مي‌باشد . در جنس ماده سوراخ ديگري نيز نزديك مقعد وجود دارد كه همان واژن است . همستر ماده معمولا در 5 الي 6 هفتگي بالغ مي‌شود و از 6 الي 7 هفتگي توانايي آبستن شدن را كسب مي‌كند. همسترهاي نر نيز در 6   تا 8 هفتگي به شرايط بلوغ رسيده و از 12 هفتگي قدرت باردار كردن همستر ماده را بدست مي‌آورند. آنها در موقع بلوغ موادي را توسط غدد سباسه‌شان ترشح مي‌كنند و در واقع از اين طريق به تعيين قلمرو خود اقدام مي‌كنند . اصولا همسترها در طبيعت در فصل بخصوصي به فعاليت توليد مثلي مشغول مي‌شوند ولي با نگهدراي آنها در محيط خانه (بدور از طبيعت وحش) احتمالا اين حالت از بين خواهد رفت به‌هرحال سيكل جنسي در همسترهاي ماده هر 4 روز يكبار تكرار مي‌شود و مدت زمان مرحله استروس (جفت‌پذيري) نيز 20 ساعت است. در همستر ماده در سيكل استروس ترشحات شيري رنگ با بوي خاصي از ناحيه واژن خارج مي‌شود . اين ترشحات در روزهاي اول و دوم سيكل استروس، شفاف، غليظ و سفيد رنگ بوده و بتدريج در روز سوم به حالت لزج و كدر در مي‌آيد. در همين زمان است كه حيوان ماده به نر اجازه جفتگيري مي‌دهد. عمل جفتگيري معمولا هنگام عصر (موقع غروب آفتاب) صورت مي‌گيرد. همسترهاي ماده جوان معمولا نرهاي مسن‌تر را ترجيح مي‌دهند. قبل از جفتگيري، همستر نر و ماده ممكن است حركاتي مانند دويدن در قفس، بازرسي و بو كردن اندامهاي تناسلي همديگر و دعوا كردن رااز خود نشان  دهند. جنس ماده در حين جفتگيري بدن خود را سفت نگه داشته، دمش را بالا و سر خود را پايين نگه مي‌دارد و منتظر جنس مخالف مي‌شود. وي در موقع جفتگيري يا بدنبال آن ممكن است به جفت خود آسيب وارد سازد. جفتگيري معمولا در اولين استروس پس از زايمان بندرت منجر به آبستني مي‌شود . بهتر است بعد از جفتگيري همستر ماده را به قفس خود برگردانده و پس از گذشت چهار روز ديگر، دوباره آن را با همستر نر همجوار كنيد. اگر جفتگيري صورت نگيرد همستر ماده در جفتگيري قبلي آبستن شده است ولي چنانچه پس از جفتگيري اول، خروج ترشحات شيري رنگ از واژن مشاهده شود و جفتگيري دوم صورت گيرد در اين حالت در جفتگيري اول آبستني صورت نگرفته است . طول دوره بارداري همستر بين 16 تا 21 روز است . همستر ماده در 30 تا 50 درصد كل دوران زندگي‌اش قادر به فعاليت توليدمثلي مي‌باشد. تعداد نوزادان در هر زايمان معمولا بين 4 تا 8 عدد مي‌باشد. البته همسترهاي ماده

 تا شكم پنجم و ششم نوزادان زيادي بدنيا مي‌آورند، ولي پس از اين مدت زاد و ولد آنها كاهش پيدا مي‌كند . سعي كنيد يك رژيم غذايي با كيفيت بالا براي همستر ماده‌اي كه زايمان كرده فراهم كنيد و حتمآ محيطي آرام و تميز و گرم را براي وي مهيا سازيد. هيچ موقع سعي در تماشاي همستر ماده در حين زايمان نكنيد زيرا اينكار باعث ايجاد استرس و هيجان در وي خواهد شد . بهتر است كه بچه همسترها را به مدت 1 هفته تا 10 روز با مادرشان تنها بگذاريد و به هيچ عنوان نوزادان تازه بدنيا آمده را لمس نكنيد، زيرا مادر آنها با استشمام بوي دست شما، ديگر آنها را شير نداده و احتمالا سعي در كشتن‌شان خواهد كرد. عوامل ديگري از جمله فضاي كم، ايجاد سر و صدا و مزاحمت در موقع شيردهي، عدم دقت در تغذيه صحيح همستر مادر، مزاحمت در حين زايمان، نمايان بودن لانه ، گاز گرفته شدن مادر توسط بچه همسترها و عدم رعايت بهداشت نيز ممكن است باعث ايجاد اين رفتار شوند . بچه همسترها در هنگام تولد كر و كور بدنيا مي‌آيند. وزن تقريبي آنها در اين هنگام 2 گرم است. در روز سوم پس از تولد، موهاي حيوان شروع به رشد كرده و در روز پنجم گوشها شروع به باز شدن مي‌كنند. در سن دو هفتگي، آنها تقريبآ به اندازه 3 برابر، افزايش وزن پيدا مي‌كنند. بچه همسترها معمولا در سن 1 ماهگي از شير گرفته مي‌شوند.

معرفی نژادهاي همستر


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 15:55  توسط آبتین خسروی فر  | 

پرورش همستر (بخش سوم)

بيماريهاي مهم در همستر


بيماري تيزر يك بيماري عفوني است. عامل آن يك باكتري مي‌باشد كه سلولهاي كبدي، قلبي و پي‌تليال روده را درگير مي‌كند. همستر بيمار به طور ناگهاني دچار اسهال مي‌شود كه در اين حالت مدفوع به حالت كاملا آبكي و به رنگ زرد در مي‌آيد و در ادامه همستر دچار دهيدراتاسيون شديد (بي‌آبي، بدليل از بين رفتن آب بدن) شده و در نهايت مي‌ميرد.

بيماري تيزر

بيماري تيزر يك بيماري عفوني است. عامل آن يك باكتري مي‌باشد كه سلولهاي كبدي، قلبي و پي‌تليال روده را درگير مي‌كند. همستر بيمار به طور ناگهاني دچار اسهال مي‌شود كه در اين حالت مدفوع به حالت كاملا آبكي و به رنگ زرد در مي‌آيد و در ادامه همستر دچار دهيدراتاسيون شديد (بي‌آبي، بدليل از بين رفتن آب بدن) شده و در نهايت مي‌ميرد. از ديگر اختلالاتي كه در اين بيماري ديده مي‌شود ضايعات كبدي است، گفته مي‌شود كه مصرف داروهاي كورتيكواستروئيد بعنوان يك عامل مستعدكننده براي ابتلا به اين بيماري محسوب مي‌شود . اگر مشكوك به اين بيمراي شديد بهترين كار جدا كردن همستر بيمار از ساير همنوعانش مي‌باشد. سپس مي‌توانيد آنرا به دامپزشك خود ارجاع دهيد تا براي و آنتي‌بيوتيك مناسب تجويز كند . 

بيماري پلي كيستيك

بيماري پلي كيستيك يك بيماري مادرزادي است. در اين حالت كه اغلب در همسترهاي بالاي يكسال ديده مي‌شود، كيست‌هايي در كبد ظاهر مي‌شود كه در واقع از مجاري صفراوي منشأ مي‌گيرند .البته گاهي اين كيستها درپانكراس نيز ديده مي‌شوند . بيماري معمولا با نشانه‌هاي باليني همراه نمي‌باشد و تشخيص آن تنها با لمس كردن شكم حيوان امكان‌پذير مي‌شود. درماني براي بيماري پلي كيستيك توصيه نمي‌شود . 

ترومبوز قلبي

ترومبوز قلبي يك بيماري شايع در همسترهاي مسن مي‌باشد كه اغلب در قلب چپ (دهليز چپ) رخ مي‌دهد. در بيشتر موارد اين ترومبوز، ثانويه بوده و بدنبال كارديوميوپاتي، اختلالات انعقادي، آميلوئيدوز و بيماريهاي عروقي ديده مي‌شود. همستر بيمار دچار تنگي نفس شده و با كمترين فعاليت دچار نفس نفس زدن مي‌شود. مخاطات حيوان سيانوز (تيره) مي‌شود و تعداد ضربان قلبش نيز بالا مي‌رود و در ادامه بيماري، همستر ممكن است دار مرگ ناگهاني شود. براي درمان يا حداقل تخفيف علائم بيماري مي‌توانيد آن را نزد دامپزشك خود ببريد تا ز داروهاي محرك قلبي مانند ديگوگسين و ديورتيك‌ها مانند فوروزمايد و ضدانعقادها استفاده كند . 
 

انتزوتوكسمي

عامل بروز بيمراي، كلتسرويديوم‌ها هستند . اين اختلالات متعاقب مصرف برخي آنتي‌بيوتيكها مانند كلرامفنيكول و تتراسايكلين رخ مي‌دهد. بعلاوه مصرف يكباره دانه‌هايي كه حاوي مقادير فراواني نشاسته هستند، افزايش حركات روده و ويروسهايي مانند روتا ويروس نيز زمينه را براي بروز بيماري فراهم مي‌كنند. گفته مي‌شود به غير از باكتري كلستريديوم ساير باكتريها، ويروسها و تك‌ياخته‌ها نيز در ايجاد بيماري دخيل هستند. اين بيماري از طريق گوارشي منتقل مي‌شود و بدنبال آن علائمي مانند اسهال بدبو و شديد به رنگ سبز تا قهوه‌اي و متعاقب آن دهيدراتاسيون، پرنوشي، بي‌حالي و بي‌اشتهايي ظاهر مي‌شود. به محض مشاهده اين علائم همستر بيمار را از بقيه جدا كرده، محيط قفس را به خصوص از فضولات پاكسازي كرده و با دامپزشك خود تماس حاصل كنيد . 

پنوموني باكتريايي

هر چند كه همستر مقاومترين جونده در برابر عفونتهاي تنفسي است با اين حال باكتريهايي مانند مايكوپلاسما، پاستورلا، استرپتوكوك، استافيلوكوك، كلبسيلا و بوردوتلا و ويروسهايي مانند ويروس سندائي (Sendai) (كه در واقع پاراآنفولانزاي تيپ ـ 1 است) گاهي باعث بروز ذات‌الريه در اين حيوان مي‌شوند. متعاقب بروز اين بيماري علائم تنفسي، ترشحات بيني و چشم، كاهش باروري، ژوليدگي موها و مرگ و مير ديده مي‌شود . از آنجايي كه راه انتقال اين بيماري از طريق تنفسي مي‌باشد، لذا براحتي و بسرعت از همستر بيمار به ساير همنوعان وي منتقل خواهد شد بنابراين بهتر است كه به محض ديده شدن علائم تنفسي، همستر و يا احيانآ همسترهاي بيمار را از سايرين جدا كرده، آنها را در يك محيط گرم، با تهويه مناسب و به دور از جريان هواي سرد قرار داده و بلافاصله نزد دامپزشك خود ببريد . 

سالمونلوز

همسترهاي بيمار علائمي مانند بي‌اشتهايي، ژوليدگي موها، كاهش وزن، علائم تنفسي، اختلالات توليد مثلي مانند سقط جنين، وجود ترشحات چشمي و نرم و روشن شدن مدفوع را نشان مي‌دهند. بيماري از طريق گوارشي منتقل مي‌شود و عواملي مانند تغذيه نادرست، وجود بيماريهاي زمينه‌ساز استرس و ضعف ايمني در همسترهاي كم‌سن و مسن، شرايط را براي ظهور بيماري فراهم مي‌سازد . عامل بيماري باكتريهاي سالمونلاتيفي موريوم و سالمونلا انتريتيديس است. به محض مشاهده بيماري يا مشكوك شدن به آن، اقدامات بهداشتي مانند جدا كردن همستر بيمار از همسترهاي سالم را بعمل آوريد و در اولين فرصت آنهارا نزد دامپزشك ببريد تا آنتي‌بيوتيك مناسب را براي درمان بيماري تجويز كند. در ضمن چون سالمونلوز يك بيماري مشترك بين انسان و حيوان است بايد مواظب باشيد تا بوسيله حيوان خانگي خود مبتلا به سالمونلوز نشويد.

تاریخچه همستر روسی

درباره همستر سوری Syrian Hamsters
همستر سوری
آمار کلی

نام علمی :                            Mesocricetus auratus 

نامهای عامیانه :                    Golden Hamster ، Fancy Hamster ، Standard  Hamster

محل زندگی :                          Syria  سوریه

طول عمر :                            1.5 الی 2 سال ( اما تا 4 الی 5 سال هم می توانند زندگی کنند )

دوران بلوغ ماده :                   3 ماه ( البته با توجه به شرایط آب و هوا وغذا می تواند تغییر کند )

دوران بلوغ نر :                     2 ماه ( البته با توجه به شرایط آب و هوا وغذا می تواند تغییر کند )

دوران بارداری :                     16 الی 20 روز

تعداد بچه :                            بطور متوسط 9 الی 11 ( البته تعداد 3 الی 17 بچه ممکن است متولد شوند )

طول همستر بالغ :   
               بطور متوسط 15 سانتی متر


درجه حرارت مناسب :            15 الی 27 درجه سانتی گراد

همستر سوری یکی از پنج نژاد همستر موجود در جهان است که به خاطر سایز بزرگ و رنگ بندی زیاد

آن محبوبیت زیادی در بین مردم جهان  دارد.

گاهی اوقات همستر سوری را به نام همستر طلایی می نامند و آن هم به این دلیل است که همستر سوری

درابتدا در طبیعت به رنگ طلایی بود و پس از تکثیر زیاد در کشورهای مختلف جهش ژنی پیدا کرده و به

رنگهای امروزی در آمده است.

همستر های سوری به دو دسته مو کوتاه و مو بلند تقسیم بندی می شوند که در نژاد مو بلند نرها نسبت به

ماده ها دارای موهای بلندتری هستند و گاهی تا 2 تا 3 سانتی متر رشد می کنند.



The Short haired Syrian Hamster
همستر سوری موکوتاه


The tall haired Syrian Hamster
همستر روسی


همستر های سوری ابتدا در شهر حلب سوریه توسط  الکساندر راسل یا برادر کوچکش پاتریک راسل

کشف شدند .

در کتاب  " تاریخ طبیعی از حلب " نوشته الکساندر راسل و پاتریک راسل که در سال 1797 میلادی

منتشر شد مشاهداتی در مورد همستر سوری  دیده می شود.

الکساندر راسل ، پزشکی حاذق که در بین سالهای ۱۷۴۰ تا ۱۷۵۰ میلادی در شهر حلب سوریه طبابت

می کرد .

در طول این ۱۰ سال ، مشاهدات خود را در مورد جانوران ، گیاهان ، آب و هوا و فرهنگ منطقه مردم

حلب را جمع آوری و در سل ۱۷۵۶ میلادی اولین جلد کتاب خود با نام " تاریخ طبیعی حلب " را منتشر

نمود.

پاتریک راسل برادر کوچکتر الکساندر در بین سالها ۱۷۵۰ تا ۱۷۸۱ میلادی در شهر حلب زندگی

می کرد .

پاتریک دومین جلد کتاب را پس از مرگ الکساندر منتشر نمود . تاریخ دقیقی از علت و زمان مرگ

 الکساندر در دست نیست .

مشاهداتی از همستر در جلد اول کتاب ذکر نشده و فقط در جلد دوم کتاب نوشته شده است ، که احتمالا

یامشاهدات پاتریک است ویا دست نوشته های از الکساندر است که پس ازمرگ وی پاتریک آنراپیدا کرده

وچاپ نموده است.

Patrick Russell




ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 14:56  توسط آبتین خسروی فر  | 

پرورش همستر (بخش چهارم)

کیسه های همستر
غذای ذخیره شده درون کیسه ها
گاهی دیده میشود هنگامی که همستر غذای خود را در پایان روز یافت میکند قسمت زیادی از آن را میبلعد ولی این ظاهر هر قضیه است و او آنها را با پنجه های جلویی درون جیب کیسه ای میگذارد و آنها را به انبار خودش میبرد تا بعدا در فرصت مناسب بخورد بنابراین چیز هایی مثل دانه های تیز و جو و نی نباید داده شود زیرا به لایه ظریف داخل کیسه آسیب میرساند.

نظافت و تیمارگری همستر
نظافت
قفس باید به طور هفتگی نظافت شود.اغلب چون اعتقاد دارند که چنانچه جایگاه غذا که در زیر یا پشت محل خواب اسبیش از یکبار در هفته بر هم زده شود همستر بی اعتماد و بیقرار میگردد میتوان غذاهای فاسد و پلاسیده روزانه بدون برهم زدن آرامش ایجاد اغتشاش در لانه اش دور ریخت همچنین باید علاوه بر برداشتن سبزیجات و میوه های پژمرده شده از قفس به عوض کردن آب آشامیدنی و پاک کردن کناره های خیس قفس اقدام نمود و برای این که این امر راحت انجام شود گذاشتن یک سینی کوچک از جنس در حلبی یا در قوطی های دور ریخته شوددر زیر خاک اره در آن قسمت و جایگاه امکان پذیر است.آب تازه باید همیشه توسط لوله ای که در قفس ثایت است در ارتفاعی که همستر به راحتی به آن دسترسی پیدا کند در اختیار حیوان باشد و گاهی میتوان قطره های ویتامین را به آب افزود.همستر های طلایی مخلوقاتی نازک نارنجی هستند و میتوانند خودشان تیمارگر خود باشند خود را بیارایند فقط گاهی انواع مو بلند نیاز به برس کشیدن دارند تا تراشه هایی از پوست آن ها جدا شود و بهترین روش استفاده از یک مسواک نرم است.آنها نیاز به حمام کرن ندارند چون خودشان نظافت را رعایت میکنند خود را تمیز میکنند و حمام کردن آنها باعث از بین رفتن چربی طبیعی پوشش شده،آنها را مستعد سرما خوردگی میسازد.اگر ظرفی حاوی شن و ماسه تمیز داشتعه باشند خود را در آن میغلتانند همانگونه که روزی در محیط طبیعی خود در صحرا این گونه عمل میکنند. آنها چنانچه در محیط و شرایط تمیز نگهداری شوند طورسی که ادرار غذا های ترشیده و فاسد شده باقی نماند هیچ وقت بو نمی دهد و همیشه مرتب است.
دوره فحلی همستر
 ماده ها حداقل 4 ساعت هر 4 روز در طول سال فحل می شوند،مانند تمام جاندارانی که زندگی شبانه دارند(در شب فعال میباشند)مایلند که نر ها را فقط شب هنگام آن هم بعد از 10 شب پذیرا باشند.

حتی برزای اشخاص حرفه ای هم دشوار است که به یقین بگویند چه موقع ماده فحل می شود روش معمولی برای این کار این است که 5 شب متوالی آنهارا کنار هم قرار دهیم تا آمیزش صورت پذیرد.چنانچه نا موفق بود بهت است جفت دیگری پیشنهاد و انتخاب گردد.ممکن است ماده ای که با یک نر خاص جفت نگردد و ناهماهنگ باشد ولی با دیگری به راحتی جفت گردد و اگر دیده شود در رویارویی با نر از او دوری میکند و خود را پنهان میسازدبهت است قبل از این که حالت تهاجمی پیدا کند از هم جدایشان کرد.

حالتی که ماده در هنگام فحل میگیرد حالت Lordosis میگویند.ستون فقرات خم و بلند شده حالت کمانی به بدن میدهد و یک خیرگی خاص در نگاه و صورت حیوان به چشم میخورد.طول دوره ی تولید مثلی ماده ها 12 ماه و نرها تا 15ماه است و دوره ی زندگی در اسارت بطور متوسط 2تا3 سال است نر ها معمولا از ماده ها بیشتر عمر میکنند.ماده ها در صورت زایمان طول عمر کمتری خواهند داشت.

همستر

همستر
Hamster

دوره سنگواره‌ای: اواسط دوره سوم - اکنون

نوعی همستر (Phodopus roborovskii)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: جوندگان
زیرراسته: موش‌شکلان[۱]
بالاخانواده: Muroidea
خانواده: Cricetidae
زیرخانواده: Cricetinae
Fischer de Waldheim٬ ۱۸۱۷
Genera

Mesocricetus
Phodopus
Cricetus
Cricetulus
Allocricetulus
Cansumys
Tscherskia

همستر (به انگلیسی: Hamsters) یک زیرخانواده از جوندگان است که خود ۱۸ زیرگونه دارد.


رفتار این حیوانات وابسته به محیط اطرافشان، ژنتیکشان، و ارتباط آنها با انسان‌ها است. از آنجا که زاد و ولد آنها زیاد است، در کشورهای پیشرفته از آنها به عنوان حیوانات آزمایشگاهی استفاده می‌شود. همسترها مانند سگ و گربه توسط انسان‌ها نگهداری می‌شوند. و خیلی بازیگوش و شیطون هستند و از زیر خانواده موش شکلان هستند و دارا ی نژادهای مختلفی از قبیل چینی و روسی و سوریه‌ای و ... هستند

همسترها در طبیعت زیر زمین نقب می‌زنند تا از دست شکارچیان در امان باشند. رژیم غذایی آنها شامل غذاهای خشک شده، دانه‌ها، میوه‌های تازه، و سبزیجات است.آنها ممکن است حشرات کوچک مانند جیرجیرک‌های کوچک یا شفیرهٔ سوسک‌ها را نیز بخورندبه همین خاطر نگهداری آنها در خانه کثیف و مضر می باشد . از آنجایی که همستر یک حیوان بازیگوش و بسیار باهوش است شما می توانید به عنوان حیوان خانگی به صورتی که آن را در یک آکواریم که در کف آن مقداری براده چوب و نه خاک اره چوب قرار دارد نگه داری کنید . زاد و ولد آنها به طور متوسط 30 یا 45 روز 4 تا 6 توله کوچک و بدون پوشش بدن می باشد به صورتی که چشمانی بسته و بدنی کاملاً شبیه کرم . همستر معمولاً آب مصرف نمیکند ولی برای جلوگری از تشنگی این موجود باید روزی حداقل یه برگ کاهو بجای آب به آنها بخورانید . همسترهایی که از خانوداه موش می باشند ماده سالارند به این صورت که یک ماده می تواند به بزرگترین نر از نوع خود درگیر با عث زخمی شدن هر دو شود. اگر شما چند همستر را در یک جا نگه داری می کنید و می خواید یک همستر جدید به آنها اضافه کند هرگز یک باره آن را اضافه نکنید چون باعث هیجانزده شدن همسترهای قدیمی می شود و درگیری بین آنها بوجود می آید . برای جلوگیری از این کار باید به مدت چهار روز بین آنها یک تکه شیشه قرار دهید و تا 4 روز آن را بر ندارید تا با حس بویایی هم را شنایی کنند و همستر جدید را عضو خوانده خود بداند. گرانقیمت ترین نوع همستر، همستر سوئدی است که چشمانی زرد و یاقرمز و بدنی به رنگهای روشن دارد. 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 12:1  توسط آبتین خسروی فر  |